ยามดึกสงัด ท้องฟ้าราวกับถูกผืนกำมะหยี่สีดำผืนมหึมาปกคลุมไว้ มีแสงริบหรี่ส่องลอดออกมาเป็นริ้ว
เรือนด้านหลังของตระกูลจาง
ณ มุมหนึ่งอันไม่สะดุดตา เงาดำสายหนึ่งพลันพาดผ่าน
องครักษ์ที่พิงกำแพงอยู่ในมุมมืดและกำลังงีบหลับ พลันรู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลัง จึงรวบเสื้อคลุมสีดำเข้าหาตัวโดยไม่รู้ตัว จากนั้นก็เปลี่ยนท่านอนแล้วงีบต่อ
หารู้ไม่ว่าเงาดำนั้นลอบย่องมาถึงเรือนหลังหนึ่งแล้ว
ห้องหนังสือ
จวนใหญ่เช่นนี้ ของสำคัญย่อมต้องซ่อนอยู่ในห้องหนังสือ เขามาที่นี่เพื่อดูว่าจะมีสิ่งใดให้เก็บเกี่ยวโดยไม่คาดคิดหรือไม่
ส่วนองครักษ์ที่เฝ้าอยู่เหล่านั้น ล้วนถูกเขาใช้ยาสลบทำให้หมดสติไปแล้ว
เขาใช้ยาในปริมาณน้อย อีกทั้งยาสลบก็ผ่านการปรับปรุงโดยเขาเอง เมื่อองครักษ์เหล่านั้นตื่นขึ้นในวันรุ่ง พวกเขาจะคิดเพียงว่าตนหลับสนิทเกินไป ไม่มีทางรู้ตัวว่าถูกวางยา
ต่อให้ตามหมอมาตรวจ ก็ย่อมตรวจไม่พบความผิดปกติใด
ประตูห้องหนังสือลงกลอนเอาไว้ ทว่านั่นก็ไม่อาจทำให้เขาจนปัญญาได้
ชาติก่อนเขามีสหายคนหนึ่งเป็นช่างสะเดาะกุญแจมืออาชีพ เพราะเขามักลืมพกกุญแจ จึงขอให้สหายผู้นั้นสอนเคล็ดลับสะเดาะกุญแจให้หลายอย่าง
ส่วนกุญแจแบบเรียบง่ายของยุคโบราณ ยิ่งไม่อาจทำให้เขาลำบากได้
เขาใช้เข็มเงินที่ซ่อนไว้ในแขนเสื้อสะเดาะกลอน จากนั้นก็เข้าไปในห้องหนังสือได้อย่างง่ายดาย
ภายใต้ราตรีมืดมิด พอมองเห็นเค้าโครงของห้องหนังสือได้เลือนราง
ด้านในมีชั้นวางเรียงรายเป็นแถว บนชั้นเต็มไปด้วยหนังสือ
ซูมู่คลำหาสิ่งต่าง ๆ ในห้องอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะพบช่องลับที่ลงกลอนไว้ใต้ชั้นหนังสือชั้นหนึ่ง