สีเขียวจักรพรรดิ!
หยกชั้นเลิศ เป็นของที่ทำให้คนรวยขึ้นมาได้ในมีดเดียวอย่างแท้จริง
น่าเสียดายที่สีเขียวจักรพรรดิในหินดิบตรงหน้ามีขนาดแค่ไข่ไก่ ถ้าใหญ่เท่ากำปั้น อย่างน้อยก็ขายได้เป็นสิบล้าน!
“ก็ไม่เลวนะ ถ้ารวมเศษหินข้าง ๆ ด้วย ทั้งหมดน่าจะขายได้สักสามสี่ล้าน?” ลู่เฉินครุ่นคิดในใจ แต่สีหน้าไม่แสดงอาการ เขาเดินวนดูอยู่สองรอบ ก่อนชี้ไปยังหินดิบเป้าหมาย
“ในเมื่อจะเสี่ยงหิน ก็ต้องเสี่ยงก้อนใหญ่หน่อย ฉันว่าก้อนนี้ไม่เลวเลย ติดราคาไว้แปดแสนแปดหมื่น นี่มันจะทำให้ฉันรวยแล้วนี่นา”
ซ่งชิงเสวี่ยรีบพูดขึ้น
“ลู่เฉิน ไม่จำเป็นหรอก เอาเงินแปดแสนแปดหมื่นไปเสี่ยงกับก้อนหิน ไม่คุ้มเลย อีกอย่างคุณก็ไม่เข้าใจการเสี่ยงหิน ถ้าเกิดขาดทุนขึ้นมา...”
“ซ่งชิงเสวี่ย! ถ้าเธอยังกล้ามาขัดขวางธุรกิจของฉันอีก อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ!” เจียงว่านไค่จ้องเธอด้วยแววตาดุดัน
ในใจเขาดีใจจนแทบคลั่ง
ของค้ำร้านที่จัดแต่งอย่างดีพวกนี้ เขาศึกษามานานแล้ว ล้วนเป็นแค่ของเปลือกนอกทั้งนั้น
มีไว้หลอกลูกค้าที่เพิ่งเข้าวงการ หรือพวกที่ติดการเสี่ยงหินอย่างหนักโดยเฉพาะ
ถ้าลู่เฉินซื้อหินดิบก้อนนี้ไป ยังไงก็ขาดทุนแน่นอน
“ไอ้หนุ่มนี่คงมีทรัพย์สินติดตัวทั้งหมดแค่สองล้านสี่แสน พอขาดทุนแปดแสนแปดหมื่น ก็จะเหลือแค่หนึ่งล้านห้าแสนสองหมื่น ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะยังมีเงินใช้หนี้แทนซ่งชิงเสวี่ยต่อได้!”
เจียงว่านไค่ยิ่งคิดก็ยิ่งกระหยิ่มยิ้มย่อง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มก่อนจะพูดว่า
“คุณลู่สายตาดีจริง ๆ นะ ผมบอกเลยว่าหินดิบก้อนนี้ผมไปเลือกมาจากพ่อค้าเมียนมาด้วยตัวเอง ดูเปลือกหินนี่สิ...”