ตูม!
พลังลี้ลับแผ่ซ่านทั่วร่างไป๋เยวียน เขาพุ่งชนและบดขยี้นักท่องเที่ยวคนหนึ่งในพริบตา
ร่างอาบชุ่มไปด้วยเลือด เขาหันกลับไปมองพลางตวาดว่า
“เดี๋ยวก่อน ตอนนี้ผีดุร้ายยังไม่โผล่มาเลย พวกแกจะฆ่าฉันก่อนจริง ๆ หรือ?”
ไกลออกไป เหล่าคนจากสหพันธ์ระเบียบใหม่ต่างมีสีหน้าอำมหิต คนหนึ่งเอ่ยขึ้นว่า
“เรื่องผีดุร้าย แกไม่ต้องเป็นห่วง เป้าหมายของพวกเรามีแค่แก!”
“……”
ไป๋เยวียนส่ายหน้า ไม่พูดอะไรต่อ
เขารู้ดีว่าตนสำคัญกว่าผีดุร้ายตัวอื่นมากนัก……
“อยากฆ่าพวกแกให้หมดในคราวเดียวจริง ๆ……”
ไป๋เยวียนขมวดคิ้วเล็กน้อย ข่มใจไม่ให้ใช้หยกตราประมุขแคว้นต้าเฉียน
นี่คือไพ่ตายของเขา ย่อมไม่อาจใช้ตั้งแต่เริ่มได้
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังตั้งใจเก็บไว้จัดการต้นตอความประหลาดแห่งนี้
แม้เขาอยากฆ่าคนจากสหพันธ์ระเบียบใหม่เช่นกัน แต่เป้าหมายหลักในการมาครั้งนี้คือฆ่าผี……
ไม่ว่าจะเป็นการหลอมรวมกับแม่น้ำผิงอัน การทำให้พลังผีเงาทะลวงขั้นสี่อักขระ หรือการทำให้โรงพยาบาลผีจิตเติบโต ล้วนต้องอาศัยการฆ่าผีทั้งสิ้น……
“ถ่วงพวกแกไว้สักพักก่อนแล้วกัน……”
ไป๋เยวียนส่ายหน้า ก่อนจะเหยียบอากาศพุ่งทะยานไปไกล
เมื่อเห็นดังนั้น คนอื่น ๆ ก็ทะยานขึ้นสู่ฟ้า ไล่ตามไป๋เยวียนทันที
ส่วนนักท่องเที่ยวเบื้องล่างกลับทำราวกับไม่เห็นสิ่งใด ยังคงเดินเล่นด้วยรอยยิ้มเต็มหน้า
“ฉันไม่เชื่อหรอกว่าผีดุร้ายที่นี่จะไม่โผล่มาตลอด……”
ไป๋เยวียนเหลือบมองด้านหลัง พลางครุ่นคิด
คนที่ไล่ตามมาจากด้านหลังสร้างแรงกดดันให้เขาไม่น้อย แม้ด้วยฝีมือของเขา จะจัดการใครคนหนึ่งได้ในเวลาไม่นานก็ตาม