จางชิงเต้าได้ยินเช่นนั้นก็หันไปมองประมุขวังเทียนหลิงอีกครั้ง พร้อมส่งยิ้มให้ ทว่าจิตสังหารในใจกลับพุ่งสูงขึ้นไม่หยุด
ไอ้หมอนี่จงใจยุให้คนในไป๋เยวียนเกลียดชังชัด ๆ เจ้าเล่ห์ยิ่งกว่าผู้เฒ่าเฮยเหอเสียอีก ต้องหาโอกาสกำจัดมันให้ได้...
ขณะนี้
การต่อสู้ในมิติชั่วคราวเริ่มขึ้นอีกครั้ง!
การตายฉับพลันของเซียวอู่ทำให้ทุกคนตระหนักถึงความน่าสะพรึงกลัวของไป๋เยวียน
คนจากสองฝ่ายทั้งแปดคนพามนุษย์ผีน่าสะพรึงกลัว 25 ตนเข้าล้อมไป๋เยวียน
ขณะเดียวกัน
ทั้งแปดคนจงใจรั้งท้ายมนุษย์ผี เห็นได้ชัดว่าคิดจะให้พวกมันบุกนำหน้า...
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดอย่างไป๋เยวียน พวกเขาไม่กล้าเป็นคนแรกที่เข้าไปใกล้ หากถูกสังหารในพริบตา ก็ไม่มีที่ให้ร้องทุกข์...
เพียงพริบตา
ทุกคนก็แยกย้ายไปยืนตามตำแหน่งต่าง ๆ ล้อมไป๋เยวียนไว้แน่นหนา แต่ยังไม่มีใครรีบลงมือ
หญิงคนหนึ่งเอ่ยขึ้นว่า
“อย่าเข้าไปสู้ประชิด ใช้วิชาคำสาปพร้อมกัน โจมตีสังหารจากระยะไกล!”
ทุกคนพยักหน้าเล็กน้อย เข้าใจได้ในทันที
คนภูตวิญญาณทั้งแปดในสนามต่างปลดปล่อยวิชาคำสาป ส่วนมนุษย์ผีกว่ายี่สิบตนแม้จะดูคล้ายหุ่นเชิด แต่ก็ยังมีสติปัญญาอยู่บ้าง เมื่อเห็นเช่นนั้นจึงปลดปล่อยวิชาคำสาปออกมาตามสัญชาตญาณ...
ชั่วขณะนั้น
กลิ่นอายลี้ลับอันน่าสะพรึงกลัวแผ่คลุมไปทั่วมิติชั่วคราว!
วิชาคำสาปทรงพลังกว่าสามสิบสายถูกปลดปล่อยพร้อมกัน ถึงกับดึงดูดทรายเหลืองบนพื้นให้หมุนวนเป็นพายุทรายขนาดมหึมา ภาพที่เห็นชวนขวัญผวายิ่งนัก!