“หืม?!”
เจียงหยวนและคนอื่น ๆ เห็นดังนั้น สีหน้าพลันเคร่งขรึมลง
ท่ามกลางฝูงผี ยังมีตัวตนน่าสะพรึงระดับห้าอักขระอยู่ถึงสองตน เรื่องนี้ทำให้พวกเขาต้องจริงจังขึ้นมา!
เพียงพริบตาเดียว
บริเวณโดยรอบในรัศมีหมื่นเมตรกลับเต็มไปด้วยผีดุร้ายนับไม่ถ้วน แต่ละตนแผ่ความอาฆาตออกมาทางสีหน้า
ชั่วขณะนั้น
เจียงหยวนและคนอื่น ๆ ราวกับถูกพามายังสถานที่ซึ่งผีดุร้ายออกอาละวาด!
วิธีการอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ แม้แต่พวกเขาก็ไม่เคยพบเห็นมาก่อน...
“ผีดุร้ายเยอะขนาดนี้!”
ลู่ฉือมีสีหน้าเคร่งเครียด ในใจเต็มไปด้วยความหวาดระแวง
เขาเคยต่อสู้กับร่างอวตารของจางชิงเต้าเท่านั้น จึงไม่รู้เลยว่าร่างจริงมีพลังน่าสะพรึงถึงเพียงนี้...
เห็นเขาเข้าสู่สภาวะแปลงกายเป็นผีดุร้ายในพริบตา มือกำค้อนเหล็กใหญ่สีดำแน่น ดวงตาจับจ้องจางชิงเต้ากับพวกอย่างไม่วางตา
ชั่วพริบตา
ร่างของเขาก็หายวับไปจากจุดเดิม
เมื่อปรากฏตัวอีกครั้ง เขาก็มาถึงด้านหลังไป๋เยวียนแล้ว
เห็นได้ชัดว่าเป้าหมายแรกของเขาคือไป๋เยวียน!
เมื่อเทียบกับจางชิงเต้าแล้ว คนที่ลู่ฉือเกลียดที่สุดคือไป๋เยวียน!
อีกอย่าง ในความคิดของเขา ขอเพียงจัดการไป๋เยวียนได้ จางชิงเต้าคงเสียขวัญจนสภาพจิตใจพังทลาย พลังย่อมได้รับผลกระทบไม่น้อย
“ไอ้เด็กผี ตายซะ!”
ลู่ฉือมีแววเย็นเยียบ ขณะเดียวกันผีโลหิตอำมหิตบนร่างก็ส่งเสียงคำรามก้อง!