“เหตุผลน่ะหรือ จริง ๆ แล้วง่ายมาก ก็เพื่อทำลายสภาพจิตใจของแก”
จางชิงเต้ายิ้มบาง ๆ ก่อนเอ่ยเสียงเนิบนาบว่า
“ฉันกังวลว่าตอนค้นความทรงจำของแก จะต้องเจอกับแรงต่อต้านมากเกินไป”
สิ้นคำ
ลู่ฉือก็พลันหน้าซีดเผือด แววหวาดกลัววาบขึ้นในดวงตา
อีกฝ่ายสามารถค้นความทรงจำของเขาได้อย่างนั้นหรือ?!
“พอแล้ว อย่าดิ้นรนเลย…”
จางชิงเต้าปรากฏตัวตรงหน้าเขาในพริบตา มือข้างหนึ่งกดลงบนศีรษะของลู่ฉือ
ชั่วขณะนั้น
ลู่ฉือส่งเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวด ภาพเหตุการณ์ในอดีตผุดขึ้นมาในสมองไม่หยุด
อีกฝ่ายค้นความทรงจำของเขาได้จริง ๆ!
ต้องรู้ก่อนว่าเขาคือคนภูตวิญญาณระดับห้าอักขระ!
แม้แต่ผู้พิทักษ์แห่งตระกูลลู่ที่ล้มเหลวในการทะลวงสู่ระดับหกอักขระ ก็ยังห่างชั้นเกินกว่าจะทำเช่นนี้ได้…
จางชิงเต้า… ไม่ใช่ระดับห้าอักขระหรือ?!
ความคิดอันน่าสะพรึงกลัวผุดขึ้นในใจของเขา
เวลานี้เขาอยากส่งกระแสจิตไปบอกคนอื่น ๆ ในสหพันธ์ระเบียบใหม่ให้รีบหนี แต่โชคร้ายที่ตอนนี้เขาทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว…
“ตระกูลลู่จบสิ้นแล้ว… สหพันธ์ระเบียบใหม่ก็จบสิ้นแล้ว…”
ในใจของลู่ฉือเหลือเพียงความคิดนี้
ขณะเดียวกัน เขาก็เต็มไปด้วยความเสียใจ
หากตระกูลลู่ไม่เคยบาดหมางกับไป๋เยวียน และไม่เคยเป็นศัตรูกับกรมลี้ลับต้าเซี่ย ทั้งยังให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่ตั้งแต่แรก บางทีตระกูลลู่คงได้เดินไปบนเส้นทางอันรุ่งโรจน์…
คนภูตวิญญาณระดับหกอักขระมีความหมายอย่างไร เขารู้ดี…
วินาทีถัดมา
สติของเขาดับวูบลงอย่างสิ้นเชิง ไม่เหลือแม้แต่ลมหายใจแห่งชีวิต