แม้เหลยหมิงจะอยู่ในแคว้นต้าอัน แต่ก็ติดต่อกับคนภูตวิญญาณอยู่บ่อยครั้ง เขาเคยได้ยินคนอื่นเล่าถึงวีรกรรมของไป๋เยวียนมาบ้าง อย่างไรเสีย คนภูตวิญญาณสามอักขระคนหนึ่งมีค่าหัวถึงคริสตัลผีสองแสนก้อน นับว่าหาได้ยากยิ่ง...
พอเขาพูดจบ อวี๋เฟิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ถึงกับตะลึง
เขารู้ว่าพลังของไป๋เยวียนเหนือกว่าตน แต่ไม่คิดเลยว่าค่าหัวจะสูงถึงเพียงนี้...
คริสตัลผีสองแสนก้อนไม่ใช่จำนวนเล็กน้อย ย่อมมากพอจะดึงดูดคนภูตวิญญาณสี่อักขระนับไม่ถ้วนให้ลงมือ...
ไป๋เยวียนได้ยินแล้วก็ยิ้ม เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจว่า
“ช่วยไม่ได้ ถูกศัตรูคู่อาฆาตหมายหัวเข้าแล้ว”
น้ำเสียงของเขาราบเรียบ ราวกับไม่ได้เห็นเรื่องนี้อยู่ในสายตา
เหลยหมิงพยักหน้า แต่ในใจกลับเข้าใจขึ้นมาทันที อีกฝ่ายไม่เกรงกลัวคนภูตวิญญาณสี่อักขระ...
เมื่อเห็นว่าไม่มีผู้คุ้มกันอยู่ข้างกายอีกฝ่าย นั่นก็หมายความว่าอาศัยพลังของเจ้าตัว ต่อให้สู้คนภูตวิญญาณสี่อักขระไม่ได้ ก็คงมั่นใจเต็มเปี่ยมว่าจะรักษาชีวิตไว้ได้
เรื่องนี้ไม่ธรรมดาเลย...
แท้จริงแล้ว ที่แคว้นต้าเฉียนกำหนดอัตราต่อรองของไป๋เยวียนไว้ต่ำเช่นนี้ ก็วิเคราะห์จากเรื่องนี้เช่นกัน...
คนที่เอาชีวิตรอดมาได้นานขนาดนี้ ทั้งที่มีค่าหัวถึงสองแสน ย่อมไม่ใช่คนที่จะรับมือได้ง่าย ๆ แน่นอน!
“ว่าแต่ พี่ชาย เล่าเรื่องเฉินเทียนชิงให้ฟังหน่อยได้ไหม?”
ไป๋เยวียนเลิกคิ้ว ก่อนเปลี่ยนเรื่องทันที
เขาไม่อยากให้อีกฝ่ายสนใจตนมากเกินไป เกิดอีกฝ่ายตามไปเดิมพันว่าเขาจะได้แชมป์ขึ้นมาจะทำอย่างไร ยิ่งคนเดิมพันมาก อัตราต่อรองก็ยิ่งลดลง...