“……”
เสียงหัวเราะของผีกระดูกขาวพลันขาดห้วง มันหันกลับมาทันที
แต่ชั่วขณะที่มันหันมา สิ่งที่เห็นกลับไม่ใช่ไป๋เยวียน หากเป็นหมัดที่แผ่กลิ่นอายลี้ลับ!
ตูม!
หมัดของไป๋เยวียนซัดผีกระดูกขาวกระเด็นลอยออกไป กระดูกทั่วร่างส่งเสียงกรอบแกรบ ราวกับกำลังจะแตกกระจาย…
ผีหัวโตยังพอทนรับการโจมตีของไป๋เยวียนได้ แต่ผีกระดูกขาวที่ดูแก่ชราและอ่อนแอเช่นนี้ ย่อมต้านไม่ไหว…
“……”
เปลวเพลิงผีในดวงตาของผีกระดูกขาวสั่นไหวอย่างรุนแรง ราวกับกำลังแสดงความตกตะลึง…
มันไม่เคยคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะออกมาได้เร็วถึงเพียงนี้!
อุตส่าห์จัดชุดผสมนี้ขึ้นมาอย่างยากลำบากแท้ ๆ กลับถูกแก้ทางได้ในพริบตา…
ในตอนนั้นเอง
สายตาของมันเหลือบไปยังหน้าอกของไป๋เยวียน และเห็นหน้ากากผีที่ปรากฏเลือนรางอยู่ตรงนั้น…
เปลวเพลิงผีในดวงตาของผีกระดูกขาวหยุดสั่นไหว ราวกับกำลังครุ่นคิด
เป็นเพราะหน้ากากผีนั่นหรือ…
มันรู้ว่าภายในร่างของไป๋เยวียนมีผีใหญ่พิเศษตนหนึ่งอยู่ จึงจงใจเลือกชุดผสมเช่นนี้มากักขังเขา แต่สุดท้ายก็ยังล้มเหลว…
“พี่ไป๋!”
ในตอนนั้นเอง
โจวหานกับอีกสองคนต่างมีสีหน้ายินดี ในที่สุดก็ถอนหายใจโล่งอก
หากยังถ่วงเวลาเช่นนี้ต่อไป ไม่แน่ว่าพวกเขาจะหนีออกไปได้ครบทุกคนหรือไม่ ถึงอย่างไรแม้แต่หวางชิงก็ไม่มีของช่วยชีวิตติดตัวเลย…
ไป๋เยวียนพยักหน้า ก่อนกล่าวว่า
“พวกนายถ่วงมันไว้ก่อน ฉันจะจัดการผีกระดูกขาวตนนี้เอง!”
ผีกระดูกขาวราวกับฟังคำพูดนั้นรู้เรื่อง เปลวเพลิงผีในดวงตาสั่นไหว ขณะเดียวกันกลิ่นอายอ่อนแรงของมันก็ค่อย ๆ แข็งแกร่งขึ้น!