ในขณะนั้น
ไป๋เยวียนกำลังเดินเล่นอยู่ในสวนสนุก ผิวปากอย่างสบายอารมณ์
ผู้คนจากสหพันธ์ระเบียบใหม่ต่างหวังให้เขาถูกแดนลี้ลับเล่นงานจนตาย แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่าเขาไม่ได้คิดจะเข้าร่วมเครื่องเล่นใดอีกแล้ว...
แม้ไพ่ตายในมือจะช่วยให้เขารักษาชีวิตไว้ได้ แต่ก็ไม่มีเหตุผลให้ต้องเข้าร่วมอีก
ผ่านไปครู่หนึ่ง
ไป๋เยวียนดูเหมือนจะเห็นว่าได้เวลาแล้ว จึงเอ่ยขึ้นว่า:
“พี่ผี ช่วยหาตำแหน่งของคนอื่นให้ที!”
ชั่วพริบตา
พลังของหน้ากากผีขยับไหว ก่อนจะระบุตำแหน่งของเจียงหรานกับพวกได้อย่างรวดเร็ว
“เขตผีผนึกนี่ไม่มีปฏิกิริยาเลยหรือ...”
ไป๋เยวียนเงยหน้ามองฟ้า มุมปากยกขึ้น
เมื่อครู่หน้ากากผีเพียงค้นหาอย่างง่าย ๆ แต่พลังที่ปะทุออกมานั้นไม่ใช่แค่ระดับหนึ่งอักขระหรือสองอักขระ ทว่ากลับไม่ทำให้เขตผีผนึกเกิดความเปลี่ยนแปลงใด ๆ
เห็นได้ชัดว่าความแข็งแกร่งของหน้ากากผีเหนือขีดจำกัดของเขตผีแห่งนี้ จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะถูกผนึกไว้
แม้ตอนนี้หน้ากากผีจะยังฟื้นพลังไม่เต็มที่ แต่หากลงมือโดยไม่คำนึงถึงสิ่งใด พลังของมันย่อมแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ถึงขั้นไม่ด้อยไปกว่าประมุขแคว้นต้าเฉียน
แน่นอนว่าเงื่อนไขคือ ต้องมีเหรียญผีมากพอให้หน้ากากผีปลดปล่อยพลัง...
ไป๋เยวียนส่ายหน้า ไม่คิดเรื่องหน้ากากผีอีกต่อไป แล้วหันไปมองทางที่เจียงหรานกับพวกอยู่ พลางพึมพำว่า:
“ไม่ยอมไปไหน แสดงว่ากลับไปเล่นเครื่องเล่นอีกแล้วสินะ...”
แม้เขาจะไม่รู้ว่าเจียงหรานกับพวกคิดจะทำอะไร แต่รู้ดีว่าตราบใดที่อีกฝ่ายยังไม่จากไป ก็มีเพียงทางเดียวคือเล่นเครื่องเล่นต่อ