ไม่นาน ทั้งสี่คนก็มาถึงหน้าหอพักของไป๋เยวียน
“เอาละ ทุกคนพักผ่อนกันเถอะ รางวัลอันดับทีมแบ่งกันเท่า ๆ กันก็แล้วกัน”
เนื่องจากนี่เป็นรางวัลรวมตลอดหนึ่งภาคการศึกษา จึงไม่มีเรื่องแต้มผลงาน ทุกคนเลยแบ่งกันอย่างเท่าเทียม
“ได้!”
หานอวี่กับอีกสองคนพยักหน้า ไม่มีใครคัดค้าน
จากนั้นทั้งสี่ก็กลับหอพักของตน เตรียมพักผ่อนให้เต็มที่ เพื่อรับมือกับการเรียนในช่วงต่อไป
“คราวนี้ฉันจะได้ 250 หน่วยกิต พอรวมกับที่สะสมไว้ก่อนหน้านี้ก็น่าจะมีสัก 700-800 หน่วยกิต คงแลกลูกแก้วมายาได้ไม่น้อยเลยสินะ?”
ไป๋เยวียนพึมพำกับตัวเอง
ตอนนี้ หากเขาต้องการควบคุมพลังเคลื่อนที่ให้สูงขึ้น ก็ยังจำเป็นต้องอาศัยภาพมายาที่จางชิงเต้าสร้างขึ้น จึงจะพัฒนาฝีมือได้อย่างรวดเร็ว
วิธีที่เขาเคยใช้คือให้หน้ากาผีทำร้ายร่างกายจนบาดเจ็บ แล้วกินสารอาหารเข้มข้นเพื่อรักษาแผล
แต่วิธีนี้ส่งผลต่อรากฐานของเขา ทั้งยังอาจทิ้งผลข้างเคียงไว้ จึงปลอดภัยสู้ภาพมายาไม่ได้
“อีกประมาณ 20 วันก็จะถึงตรุษจีนแล้ว ต้องพยายามทะลวงไปถึงขั้นสามอักขระให้ได้ก่อนถึงตอนนั้น...”
ไป๋เยวียนครุ่นคิด แววตาเปี่ยมด้วยแรงผลักดัน...
...
เวลาครึ่งเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ตลอดช่วงนี้ นักศึกษาทั้งหมดในสถาบันลี้ลับต้าเซี่ยไม่ได้ออกไปไหน ต่างตั้งใจเข้าเรียนกันอย่างว่าง่าย