“ถ้าอย่างนั้นเขาอยากผูกมิตรกับฉัน ก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือ?”
เขาเลิกคิ้วแล้วกล่าวว่า
“คิดดูแล้ว พวกเราก็เป็นคนของกรมลี้ลับกันทั้งนั้น...”
หวางชิงยิ้ม ก่อนอธิบายว่า
“หัวหน้ากรมคนก่อนถูกขับออกจากตระกูลเจียง!”
“หา? ทำไมล่ะ?”
“เรื่องนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”
หวางชิงยักไหล่แล้วกล่าวว่า “คงเป็นเพราะความสัมพันธ์ของทั้งสองฝ่ายไม่ค่อยดีละมั้ง... เธอไม่เห็นหรือว่าหัวหน้ากรมจางก็มีท่าทีต่อตระกูลเจียงธรรมดา ๆ เหมือนกัน?”
“ก็จริง”
ไป๋เยวียนพยักหน้า
ที่ผ่านมา เวลามีเรื่องรีดไถ ดูเหมือนตระกูลเจียงก็ไม่เคยรอดไปได้...
“ช่างเถอะ ยังไงเรื่องพวกนี้ก็เป็นเรื่องระหว่างขุมกำลังใหญ่ ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉันมากนัก”
ไป๋เยวียนมองเรื่องนี้ได้อย่างทะลุปรุโปร่ง
เขาแค่ต้องฆ่าผีและเพิ่มพูนพลังของตัวเองก็พอ
ส่วนการต่อสู้ระหว่างขุมกำลังนั้นไม่เกี่ยวข้องกับเขาแม้แต่น้อย ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยพลังในตอนนี้ เขาก็ไม่มีทางเข้าไปยุ่งได้อยู่แล้ว
“ไปกันเถอะ กลับไปทำสัญญากัน นี่ต่างหากเรื่องใหญ่!”
พอได้ยินเช่นนั้น หวางชิงกับหานอวี่ก็พยักหน้า แววตาเผยความตื่นเต้นออกมา
การต่อสู้ระหว่างขุมกำลังไม่ได้เกี่ยวข้องกับพวกเขามากนัก การเพิ่มพลังของตัวเองต่างหากคือหนทางที่ถูกต้อง...
ในเวลาเดียวกัน
ณ ห้องทำงานอาจารย์ใหญ่ของสถาบันลี้ลับต้าเซี่ย
จางชิงเต้านั่งหลับตาพักผ่อนอยู่บนเก้าอี้ นิ้วเคาะโต๊ะไม้เก่าเบา ๆ ราวกับกำลังครุ่นคิดบางอย่าง