“เอาละ พาคนไปเดี๋ยวนี้เลย...”
เจียงชิงหย่งเอ่ยขึ้นว่า
“อีกอย่าง ถ้าเจอคนภูตวิญญาณ ก็จัดการเสียด้วย...”
“หนึ่งในความสามารถของราชันผีเสียงคือเปลี่ยนคนภูตวิญญาณให้กลายเป็นทาสผี ถ้าปล่อยให้มันรวบรวมทาสผีไว้มากเกินไป ย่อมเป็นปัญหาไม่จบสิ้น”
“รับทราบ!”
เจียงเกาเซวียนพยักหน้า ก่อนถอยออกไปด้วยสีหน้าเคารพนบนอบ
คนที่เหลือรีบตามออกจากศาลบรรพชนไปติด ๆ
ชั่วขณะหนึ่ง
ศาลบรรพชนทั้งหลังกลับสู่ความสงบ ป้ายวิญญาณลี้ลับแต่ละแผ่นนิ่งสนิท ราวกับเป็นเพียงสิ่งของธรรมดา...
แต่ไม่นานหลังจากเจียงเกาเซวียนกับพวกจากไป
กลิ่นอายเย็นเยียบอันน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งก็ถาโถมเข้าหาศาลบรรพชน
ป้ายวิญญาณแต่ละแผ่นสั่นไหวเล็กน้อย จากนั้นก็เริ่มกลืนกินพลังหยินสายนี้อย่างบ้าคลั่ง...
ในเวลาเดียวกัน
เจียงเกาเซวียนนำคนภูตวิญญาณผู้แข็งแกร่งหลายสิบคนออกจากภูเขาซีอวิ๋น มุ่งตรงไปยังเมืองเป่ยชวนซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายร้อยกิโลเมตร...
แม้จำนวนคนจะไม่ถึงร้อย แต่ล้วนเป็นยอดฝีมือ ในบรรดาผู้นำกลุ่มนั้นมีหลายคนที่เป็นผู้แข็งแกร่งขั้นสี่อักขระ ซึ่งได้รับการขนานนามว่าเป็นคนภูตวิญญาณชั้นยอด ส่วนคนที่เหลือก็อยู่ในระดับขั้นสามอักขระเป็นอย่างต่ำ!
กำลังรบเช่นนี้ ต่อให้เป็นค่ำคืนลี้ลับในตอนนี้ พวกเขาก็ยังสามารถอาละวาดไปทั่วได้!
หากคนภูตวิญญาณกลุ่มอื่นหรือคนธรรมดาบังเอิญเจอเข้า ย่อมแทบไม่มีโอกาสต้านทาน...
ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อให้การล่ามีประสิทธิภาพ เจียงเกาเซวียนกับพวกยังพกอาวุธสังหารของตระกูลมาด้วย...