ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา
สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไป
นี่จะเดิมพันกันถึงหลักร้อยล้านเลยหรือ?!
นอกจากห้าแคว้นลี้ลับแล้ว เหล่าขุมอำนาจเหนือสามัญอื่น ๆ ในที่นี้คงไม่มีใครสามารถรวบรวมคริสตัลผีได้มากมายขนาดนี้ในทันที เว้นแต่จะขายทรัพย์สินทั้งหมด...
แต่นี่ก็เป็นแค่การเดิมพันเล็ก ๆ เท่านั้น ไม่มีใครคิดจะทำอะไรเกินเลยถึงเพียงนั้นจริง ๆ
เป็นไปตามคาด
สีหน้าของผู้เฒ่าเฮยเหอชะงักไป ก่อนจะหัวเราะแล้วกล่าวว่า
“ประมุขต้าเฉียนพูดเล่นแล้ว ตระกูลเล็ก ๆ อย่างพวกเราจะวางเดิมพันก้อนใหญ่ขนาดนี้ได้อย่างไร...”
“แปลว่าไม่มีเงินหรือ?”
“ไม่มีเงิน”
ผู้เฒ่าเฮยเหอยอมรับอย่างตรงไปตรงมา
ต่อหน้าจางชิงเต้า เขายังพอแข็งข้อได้บ้าง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับประมุขแคว้นต้าเฉียน เขากลับไม่มีความกล้าจะต่อกรเลยแม้แต่น้อย เพราะภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของเขาห่างชั้นจากความมั่งคั่งของแคว้นต้าเฉียนมากนัก...
“เจ้าปีศาจลอกหนัง แล้วเธอเล่า?”
ประมุขแคว้นต้าเฉียนเบ้ปาก ก่อนจะเบนสายตาไปยังประมุขวังเทียนหลิง
สีหน้าของประมุขวังเทียนหลิงแข็งค้าง แต่ก็ยังสะกดโทสะเอาไว้ แล้วเอ่ยเสียงแผ่วสองคำ
“ไม่มีเงิน”
“ช่างน่าเบื่อจริง...”
ประมุขแคว้นต้าเฉียนส่ายหน้า
ถึงอย่างนั้น เธอก็รู้ดีว่าจิ้งจอกเฒ่าพวกนี้ระมัดระวังตัวอย่างยิ่ง ไม่ยอมวางเดิมพันก้อนโตง่าย ๆ หรอก
แม้ทรัพย์สินของพวกเขาจะมากมาย แต่ก็ต้องใช้เลี้ยงดูคนภูตวิญญาณจำนวนมากในขุมกำลัง อีกทั้งตนเองยังต้องฝึกฝน จึงต้องใช้ทรัพยากรอาถรรพ์อย่างรอบคอบยิ่ง
“ช่างเถอะ ถ้าให้ไม่ไหวก็ไม่ต้องให้แล้ว”
จางชิงเต้าส่ายหน้า ก่อนกล่าวต่อว่า