“อย่างนี้เองหรือ...”
ไป๋เยวียนมีสีครุ่นคิด แต่ก็ไม่ได้สงสัยคำพูดของหญิงชรา
“หวางชิง ของสองชิ้นนี้มีมูลค่าเท่าไร”
เขาไม่ได้รีบแบ่งของ แต่ถามถึงมูลค่าก่อน เพื่อให้แน่ใจว่าจะแบ่งกันอย่างยุติธรรมที่สุด
“เข็มฉีดยานั่นน่าจะเป็นอุปกรณ์ลี้ลับประเภทสนับสนุน น่าจะมีมูลค่าราว 700-800 คริสตัลผี”
หวางชิงครุ่นคิด ก่อนเอ่ยช้า ๆ ว่า
“ส่วนลูกแก้วเม็ดนั้นค่อนข้างหายาก ประเมินมูลค่าได้ยากหน่อย น่าจะประมาณ 200-300 คริสตัลผี”
ไป๋เยวียนพยักหน้าแล้วกล่าวว่า
“ถ้าอย่างนั้น อุปกรณ์สองชิ้นบวกกับคริสตัลผี ก็น่าจะมีมูลค่ารวมกันเกิน 1,000 คริสตัลผี...”
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนโยนลูกแก้วหยกขาวให้หญิงชรา
ลูกแก้วราคาไม่แพง อีกทั้งหญิงชราก็ลงแรงไปไม่น้อย เมื่อนับรวมกันแล้ว ฝ่ายพวกเขายังได้เปรียบอยู่เล็กน้อย
แต่เมื่อคำนึงถึงความหายากของลูกแก้ว การแบ่งให้หญิงชรา
จึงทำให้ทั้งสองฝ่ายไม่เสียเปรียบ
“ขอบใจ”
สีหน้าหญิงชราขยับเล็กน้อย แววตาฉายความยินดีขึ้นมา
ตอนนี้เธอรวบรวมวัตถุดิบหลักได้อีกหนึ่งชิ้นแล้ว ขยับเข้าใกล้การสร้างอุปกรณ์รักษาบาดแผลขึ้นอีกก้าว
ไป๋เยวียนพยักหน้า แล้วหันไปมองหานอวี่ก่อนกล่าวว่า
“กลับไปแล้วค่อยแบ่งกันดีไหม”
หานอวี่กับคนอื่น ๆ พยักหน้า ไม่มีใครคัดค้าน
ไป๋เยวียนไม่เกรงใจ เก็บเข็มฉีดยาไว้อย่างดี เตรียมนำไปขายให้ได้ราคางามหลังออกไป
เขายังไม่เคยได้อุปกรณ์ลี้ลับระดับสามอักขระมาก่อนเลย...
“ไปกันเถอะ ไม่รู้ว่ามีทางไปชั้นสี่ปรากฏขึ้นหรือยัง...”
ตอนนั้นเอง สีหน้าหานอวี่เปลี่ยนไป แววตาฉายความคาดหวัง
สิ่งที่เธอต้องการจะปรากฏอยู่บนตัวต้นตอความประหลาดเท่านั้น...