“แต่งตั้งเร็วขนาดนี้เลยหรือ?”
ไป๋เยวียนเลิกคิ้ว
เขาจำได้ว่ารางวัลจากการจัดการแดนลี้ลับแห่งนี้ คือการได้ดำรงตำแหน่งรองหัวหน้ากรมลี้ลับ แต่ไม่คิดเลยว่าเหล่าจางจะมอบรางวัลให้เขาตั้งแต่วันเดียวกัน
ดูท่าคงมั่นใจว่าฉันจัดการที่นี่ได้สินะ?
ไป๋เยวียนยิ้ม ไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้นัก
เขาไม่ค่อยสนใจตำแหน่งนี้เท่าไร สิ่งสำคัญที่สุดคือผลงานของเขาจะถูกเผยแพร่ซ้ำตลอดทั้งวันบนแอปลี้ลับต่างหาก นั่นถึงจะเป็นประเด็น...
ตอนนั้นไป๋เยวียนเอ่ยเสียงเบา
“ผลงานในอดีตของฉัน ตอนนี้ประกาศไปทั่วประเทศหรือยัง?”
“หา?”
เฉินเวยชะงักเล็กน้อย ก่อนจะส่ายหน้า
“ดูเหมือนเหล่าจางให้รางวัลมาแค่บางส่วน ช่างเถอะ ไว้ค่อยไปทวงจากเขา”
ไป๋เยวียนพึมพำกับตัวเอง จากนั้นก็ถามเรื่องสำคัญ
“ฉันเข้าไปข้างในมากี่วันแล้ว?”
เฉินเวยตอบว่า “สามวันสามคืนพอดี ไม่ขาดไม่เกิน”
“สามวันแล้วหรือ...”
ไป๋เยวียนมองท้องฟ้า เวลานี้เป็นเที่ยงคืนพอดี
เขาถามต่อว่า
“กรมลี้ลับของเรากับพวกสหพันธ์ระเบียบใหม่เปิดศึกกันหรือยัง?”
นี่ต่างหากคือเรื่องที่เขาสนใจ...
แม้เขาจะสู้พวกสัตว์ประหลาดเฒ่าเหล่านั้นไม่ได้ แต่การช่วยกวาดทรัพยากรลี้ลับของสหพันธ์ระเบียบใหม่ก็ไม่ใช่ปัญหา งานนี้กำไรอื้อซ่า แค่ฉวยโอกาสเก็บเกี่ยวมาบ้าง เหล่าจางก็คงไม่ว่าอะไร
“ยังค่ะ”
เฉินเวยส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า
“ตอนนี้ทั้งสองฝ่ายยังไม่มีความเคลื่อนไหวอะไร”
“ยังประวิงเวลาอยู่อีกหรือ...”
ไป๋เยวียนขมวดคิ้ว พึมพำว่า