ยามราตรี
บนภูเขารกร้างไร้ผู้คนแห่งหนึ่ง พลันปรากฏคนภูตวิญญาณชั้นยอดถึงสามคน!
ชายชราท่าทางหม่นหมองในชุดคลุมดำยืนอยู่บนยอดเขา ดวงตาเผยความเย็นชา
เขาคือนักพรตวิญญาณคำสาปจากหมู่ชนนั่นเอง!
ด้วยพลังแข็งแกร่งและนิสัยโหดเหี้ยม ผู้คนในหมู่ชนต่างหวาดกลัวเขา เพียงเอ่ยถึงชื่อก็ชวนให้ขนลุกแล้ว
ในหมู่ชนยังมีคำกล่าวสืบต่อกันมาว่า ยอมล่วงเกินประมุขขุมกำลัง ยังดีกว่าไปหาเรื่องนักพรตวิญญาณคำสาป!
ทว่าเป้าหมายที่นักพรตวิญญาณคำสาปจะลงมือในวันนี้กลับไม่ใช่ศัตรูของเขา ทั้งยังเรียกได้ว่าไม่เคยรู้จักกันมาก่อนด้วยซ้ำ
เหตุผลที่ทำให้เขายอมลงมือมีเพียงข้อเดียว
ผลประโยชน์ที่มากพอ!
ข้างกายเขาคือประมุขตระกูลลู่ผู้จ่ายค่าตอบแทน และประมุขสำนักไป๋เฉินซาน...
เพื่อป้องกันการแก้แค้นจากจางชิงเต้า พวกเขาจึงจงใจเลือกภูเขารกร้างแห่งนี้เป็นสถานที่ลงมือ...
“เหล่าลู่ ลงมือได้หรือยัง?”
นักพรตวิญญาณคำสาปยืนไพล่หลัง เอ่ยถามด้วยเสียงแหบพร่า
ลู่อวิ๋นเทียนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ พยักหน้าแล้วกล่าวว่า
“ไอ้เด็กสองคนนั่นกลับมาจากสถานที่เกิดเหตุลี้ลับแล้ว ตอนนี้น่าจะได้รับบาดเจ็บ เป็นจังหวะเหมาะทีเดียว”
แววสังหารปรากฏขึ้นในดวงตาเขา
คราวนี้ ในที่สุดเขาก็จะได้แก้แค้นให้ลู่เฉินซา บุตรชายคนเล็กของตนเสียที...
“ก่อนหน้านั้น ฉันขอยืนยันอีกครั้ง”
นักพรตวิญญาณคำสาปเอ่ยช้า ๆ
“เด็กนั่นอยู่แค่ขั้นสามอักขระใช่ไหม?”