ในขณะนั้น
ไป๋เยวียนพลางพูดคุยกับหน้ากากผี พลางมุ่งลึกเข้าไปในภูเขาหมิง เพื่อตามหาร่องรอยของทรัพยากรลี้ลับ
บัดนี้คนในภูเขาหมิงตายหมดแล้ว ค่ายกลก็สูญเสียประสิทธิภาพ เขาจึงอาศัยประสาทสัมผัสของตนค้นหาได้บ้าง
ทันใดนั้น สีหน้าของไป๋เยวียนพลันเปลี่ยนไป สายตาจับจ้องพื้นดินโล่งเตียนแห่งหนึ่ง
วินาทีถัดมา
เขาร่อนลงสู่พื้น แล้วซัดหมัดออกไปอย่างแรงทันที ปากถ้ำดำมืดพลันปรากฏขึ้น กลิ่นอายลี้ลับเข้มข้นแผ่ออกมาจากภายใน
“นี่พวกมันเหลือทรัพยากรไว้ให้ฉันจริง ๆ หรือ?”
แววประหลาดใจวูบผ่านดวงตาของไป๋เยวียน
เดิมทีเขาคิดว่าก่อนตาย ทาสผีพวกนี้คงทำลายทรัพยากรลี้ลับทั้งหมดทิ้งเสียอีก...
ไป๋เยวียนเข้าไปในโพรงใต้ดิน แล้วพบทรัพยากรที่เก็บไว้ด้านใน
แต่สิ่งที่ทำให้เขาผิดหวังคือ ทรัพยากรทั้งหมดมีมูลค่าเพียงหลายแสนคริสตัลผีเท่านั้น...
“บางทีอาจยังมีที่เก็บทรัพยากรอื่นอีก!”
ในขณะนั้น
ไป๋เยวียนรีบเก็บทรัพยากร จากนั้นเริ่มค้นหาทั่วทั้งภูเขาหมิง
ผ่านไป 15 นาที
ไป๋เยวียนมีสีหน้าผิดหวังอย่างยิ่ง สุดท้ายก็หาโกดังอื่นไม่พบ
ภูเขาหมิงทั้งลูกกลับมอบทรัพยากรลี้ลับให้เขาเพียงหลายแสนเท่านั้น...
“ภูเขาหมิงเป็นถึงขุมอำนาจชั้นยอดแท้ ๆ จนขนาดนี้เลยหรือ?”
“มีอะไรให้แปลกใจ?”
หน้ากากผีเอ่ยว่า “จ้าวผีที่ควบคุมทาสผีพวกนี้จะปล่อยทรัพยากรที่นี่ไว้ได้อย่างไร?”
“เอ่อ... ถ้าอย่างนั้น ทรัพย์สมบัติที่ภูเขาหมิงสะสมมาร้อยปี ก็ถูกมันกลืนกินไปหมดแล้วหรือ?”
ไป๋เยวียนเข้าใจขึ้นมาทันที ส่วนทรัพยากรหลายแสนนี้ย่อมเป็นสิ่งที่ภูเขาหมิงเพิ่งสะสมได้ไม่นาน จ้าวผีตนนั้นจึงยังไม่มีเวลามาเอาไป...