“ลงมือ!”
ชั่วพริบตานั้น
เหวินซวงจากวังเทียนหลิงก็เป็นคนแรกที่ตะโกนขึ้น
เธอรู้ดีว่าหากไม่ตัดสินใจให้เด็ดขาด ย่อมเกิดความวุ่นวายตามมา
ในเมื่อเลือกไปแล้ว ก็ต้องทำให้ถึงที่สุด
หากแม้แต่เธอยังลังเล คนอื่น ๆ ก็คงยิ่งไม่กล้าลงมืออย่างเด็ดขาด กลับอาจเปิดโอกาสให้ไป๋เยวียนรอดชีวิตได้...
ยิ่งไปกว่านั้น คำพูดของเธอไม่ได้พูดให้คนภูตวิญญาณที่เหลือฟังเท่านั้น แต่ยังพูดให้มนุษย์ผีทั้ง 20 กว่าตนฟังด้วย
แม้เธอจะควบคุมมนุษย์ผีพวกนี้ไม่ได้ แต่ก็ยังออกคำสั่งง่าย ๆ ได้ และด้วยสถานะของเธอจากวังเทียนหลิง มนุษย์ผีตนอื่น ๆ จึงยอมทำตาม
ชั่วขณะนั้น
เมื่อเห็นเหวินซวงเป็นคนแรกที่ลงมือ ทุกคนก็ไม่ลังเลอีกต่อไป ต่างปลดปล่อยวิชาคำสาปออกมาทันที
แม้มนุษย์ผีทั้ง 20 กว่าตนจะดูงุนงงอยู่บ้าง แต่ก็ยังตามเหวินซวงเข้าโจมตีมนุษย์ผีที่อยู่ตรงกลางพร้อมกัน!
ถึงพวกมันจะเป็นมนุษย์ผี แต่ก็แยกไม่ออกว่าใครเป็นตัวจริง ใครเป็นตัวปลอม...
ต้องบอกว่าความสามารถในการปลอมตัวของไป๋เยวียนน่ากลัวเกินไปแล้ว แทบไม่น่าเชื่อว่าผู้มีพลังขั้นสี่อักขระจะทำได้!
เวลานี้
เหวินซวงเหลือบมองไปทางนั้น คล้ายจะนึกบางอย่างออก ในใจก็พลันโล่งอก
มนุษย์ผีทั้ง 20 กว่าตนโจมตีเหมือนกันทุกประการ ไม่มีจุดแตกต่างให้เห็นแม้แต่น้อย
เว้นแต่ไป๋เยวียนจะเลียนแบบการโจมตีของมนุษย์ผีได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ไม่อย่างนั้น มนุษย์ผีที่ถูกโจมตีอยู่ตรงกลางย่อมเป็นตัวปลอมแน่นอน!
และในตอนนั้นเอง
เมื่อมนุษย์ผีที่อยู่ตรงกลางเผชิญกับภัยคุกคามจากรอบด้าน ใบหน้าของมันก็พลันดุดันเหี้ยมเกรียม ก่อนส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูงอย่างไม่ใช่เสียงมนุษย์ แล้วเปิดฉากตอบโต้ไปตามสัญชาตญาณ