ในขณะนั้น
ทั้งสามคนเงียบงัน ความสิ้นหวังแผ่ซ่านอยู่ในใจ
คำพูดของอีกฝ่ายไม่ใช่แค่พลั้งปาก แต่เห็นได้ชัดว่าไม่คิดจะปล่อยให้พวกเขารอด มีเพียงทางเดียวคือถูกฆ่าตาย...
“ไป๋เยวียน ฉันยอมแพ้ได้...”
ในตอนนั้น หัวหน้าสมาคมลี้ลับฝืนสงบอารมณ์ ก่อนเอ่ยขึ้นว่า
“ฉันให้ข้อมูลทั้งหมดของสหพันธ์ระเบียบใหม่กับนายได้!”
เพื่อเอาชีวิตรอด เขาไม่สนอะไรอีกแล้ว ต่อให้ต้องทรยศสมาคมลี้ลับก็ยอม...
“หืม?”
ไป๋เยวียนเลิกคิ้วแล้วถามว่า
“ข้อมูลทั้งหมดเลยหรือ?”
“ใช่ ขอแค่เป็นสิ่งที่นายอยากรู้!”
คนของสมาคมลี้ลับเห็นไป๋เยวียนคล้ายจะหวั่นไหว ความหวังพลันลุกโชนในใจ จึงรีบกล่าวว่า
“นายไม่อยากรู้หรือว่าสหพันธ์ระเบียบใหม่มีผู้แข็งแกร่งอยู่กี่คน? พวกเราเตรียมการอะไรไว้รับมือกรมลี้ลับของพวกนายบ้าง?”
“ฉันเชื่อว่าข้อมูลพวกนี้มีค่าพอจะแลกกับชีวิตฉันได้!”
“อย่างนั้นหรือ...”
ไป๋เยวียนลูบคาง พลางพึมพำว่า
“ขอคิดดูก่อน...”
เมื่อเห็นเช่นนั้น ชายคนนั้นก็เกิดความหวังขึ้นมาทันที
เขาไม่ได้คิดจะใช้เล่ห์เหลี่ยมอะไร ขอเพียงอีกฝ่ายไว้ชีวิต ต่อให้ต้องขายสหพันธ์ระเบียบใหม่ก็ไม่เป็นไร อย่างมากก็แค่หนีออกจากประเทศต้าเซี่ย ด้วยพลังระดับสี่อักขระ ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็ย่อมรุ่งโรจน์ได้
“คราวนี้ ถ้ากรมลี้ลับต้าเซี่ยไม่ได้เตรียมการอะไรไว้ พวกนายต้องพ่ายแพ้แน่...”
เมื่อเห็นไป๋เยวียนลังเล เขาก็รีบเกลี้ยกล่อมอีกครั้ง