หญิงในชุดวังเห็นสีหน้าตื่นตะลึงของรองประมุขทั้งสอง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ
ความจริงแล้ว เธอกับจางชิงเต้าเพียงลองหยั่งเชิงกันเท่านั้น ไม่ได้ออกแรงเต็มที่ ทว่าเป็นเธอเองที่ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ...
“เอาละ เรื่องทุกอย่างรอให้การแข่งขันกระชับมิตรจบลงก่อน แล้วค่อยว่ากัน...”
หญิงในชุดวังเปลี่ยนเรื่องพลางกล่าวว่า
“วันนี้เรียกพวกเธอมาเพื่อหารือเรื่องคำขอความช่วยเหลือจากแคว้นต้าเฟิง ในแคว้นของพวกเขามีพิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งสยองขวัญแห่งหนึ่งปรากฏขึ้น พวกเขายินดีจ่ายคริสตัลผีสามล้านก้อนเพื่อให้เราลงมือ...”
ไม่นาน ทั้งสามก็เริ่มหารือเรื่องสำคัญกัน...
...
เวลาสองวันผ่านไปในพริบตา
การแข่งขันกระชับมิตรที่แคว้นต้าเฉียนจัดขึ้นก็เปิดฉากตามกำหนด...
“วันนี้เป็นวันแข่งรอบจริงแล้ว!”
ไป๋เยวียนยืดเส้นยืดสายอย่างสบายอารมณ์ ก่อนจะออกจากโรงแรมที่พักไปทันที
ตลอดสองวันนี้เขาไม่ได้อยู่ว่าง เอาแต่เดินเที่ยวทั่วเมืองซิงเฉิน โดยเฉพาะศูนย์การค้าลี้ลับแห่งหนึ่งในเมือง ทำให้เขาได้เปิดหูเปิดตาจริง ๆ
เมื่อเทียบกันแล้ว ถนนคนภูตวิญญาณของประเทศต้าเซี่ยเรียกได้ว่าหยาบและเรียบง่ายเกินไป
ภายในศูนย์การค้าลี้ลับมีอุปกรณ์ภูตผีสารพัดชนิดให้เลือกซื้อ แม้แต่ร้านใหญ่บางแห่งก็ยังมีอุปกรณ์ระดับห้าอักขระวางขาย!
ของแบบนี้ไม่เคยปรากฏบนถนนคนภูตวิญญาณของประเทศต้าเซี่ยมาก่อนเลย...
น่าเสียดายที่ไป๋เยวียนไม่มีคริสตัลผีเหลืออยู่กับตัว อีกทั้งยังไม่พบอุปกรณ์ลี้ลับที่เหมาะกับตน