“เอาละ รบกวนหลีกทางหน่อย”
ตอนนี้ไป๋เยวียนเก็บอุปกรณ์ลี้ลับทั้งหมดจากร่างเฉินอวี่ แล้วจากไปอย่างไม่ทุกข์ร้อน
ทุกคนมีสีหน้าโกรธขึ้ง แต่กลับไม่มีใครลงมือก่อน
แม้คำพูดของไป๋เยวียนจะไม่น่าฟัง ทว่าเขาก็ทำในสิ่งที่พวกเขาอยากทำจริง ๆ...
ถ้าอีกฝ่ายไม่ได้แข็งแกร่งนัก พวกเขาคงไม่รังเกียจที่จะฆ่าเขา เพื่อแก้แค้นให้เฉินอวี่พอเป็นพิธี
แต่หลังผ่านเครื่องเล่นม้าหมุนมา ทุกคนต่างได้รับบาดเจ็บ หากฝืนสู้กันขึ้นมา พวกเขาคงไม่ใช่คู่มือของไป๋เยวียน
ท้ายที่สุด พวกเขาต่างอาศัยวิธีการของตัวเอง ฝืนต้านการโจมตีเต็มกำลังของผีดุร้ายระดับสามอักขระเอาไว้ได้
ต้องยอมรับว่า คนกลุ่มนี้ล้วนมีไพ่ตายอยู่บ้าง ถึงขั้นเอาชีวิตรอดจากเงื้อมมือผีดุร้ายระดับสามอักขระได้ทั้งที่มีพลังเพียงระดับหนึ่งอักขระ...
ส่วนคนที่ไม่มีไพ่ตาย ตอนนี้ก็ตายไปแล้ว...
“ที่จริง ถ้าฉันเป็นพวกนาย ฉันคงไม่ยอมแพ้เฉินอวี่ง่าย ๆ หรอก...”
ไป๋เยวียนยิ้มบาง ๆ แล้วกล่าวว่า
“ถึงเขาจะไร้ประโยชน์แค่ไหน อย่างน้อยก็ยังใช้เนื้อหนังของเขาจ่ายค่าผ่านประตูได้ แต่น่าเสียดาย ตอนนี้เขาตายแล้ว ผีพวกนี้ส่วนใหญ่คงไม่รับหรอก”
เขาส่ายหน้า ทำท่าราวกับเสียดายสุดแสน
พอได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนก็ชะงักไป ต่างไม่เคยนึกถึงวิธีนี้มาก่อน
สายตาของพวกเขาพลันแปรเปลี่ยนเป็นประหลาด จ้องไป๋เยวียนเขม็ง
อีกฝ่ายเป็นคนของกรมลี้ลับแห่งต้าเซี่ย ถึงขั้นเรียกได้ว่าเป็นมือขวาของกรมลี้ลับ แม้ตอนนี้กรมลี้ลับจะไม่ได้แข็งแกร่งนัก แต่คนส่วนใหญ่ในประเทศก็ยืนอยู่ข้างพวกเขา