“หืม?”
เจียงหลงชะงักไปเล็กน้อย ชั่วขณะหนึ่งยังตั้งตัวไม่ทัน
นี่มันคำถามอะไรกัน?
คำพูดเพ้อเจ้อก่อนตายหรือไง?
เขาสังหารคนมาไม่น้อย จึงเคยเห็นคนพูดจาแบบนี้อยู่บ้าง มุมปากพลันยกยิ้มก่อนตอบว่า
“ก็ต้องดูก่อนว่ากินอะไร...”
“ถ้าเป็นหนังหมูล่ะ?”
“???”
สีหน้าของเจียงหลงหนังผีแข็งค้าง แววตาพลันฉายประกายเย็นเยียบ
นี่แกกำลังดูถูกกันอยู่ใช่ไหม...
“รอให้แกตายก่อนเถอะ แล้วค่อยมาดูว่าแกยังปากดีแบบนี้ได้อยู่ไหม...”
เจียงหลงหรี่ตาลง จากนั้นกลิ่นอายลี้ลับอันแข็งแกร่งยิ่งกว่าก็แผ่ซ่านออกมาจากร่าง
“หืม?”
รูม่านตาของไป๋เยวียนหดแคบลง แววตาฉายความประหลาดใจ
อีกฝ่ายถึงกับใช้การแปลงกายเป็นผีดุร้ายตั้งแต่แรก ทั้งที่ต้องเผชิญหน้ากับคนภูตวิญญาณสองอักขระอย่างเขาเนี่ยนะ?!
แม่งไม่คิดจะให้โอกาสกันเลยจริง ๆ...
เห็นได้ชัดว่าเจียงหลงเลือกจะเผด็จศึกให้เร็วที่สุด
ถึงอย่างไรที่นี่ก็คือสถาบันลี้ลับต้าเซี่ย เขาเองก็ไม่กล้าอยู่ที่นี่นานเกินไป...
ชั่วพริบตาเดียว
ร่างของเจียงหลงก็หายวับไปจากจุดเดิม!
“เร็วมาก...”
ไป๋เยวียนขยับสีหน้า เขาจับทิศทางการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายไม่ได้เลย
ในจังหวะนั้นเอง
กลิ่นอายลี้ลับสายหนึ่งพลันปรากฏขึ้นจากด้านหลัง
ไป๋เยวียนไม่ลังเลแม้แต่น้อย คว้าผีหัวมนุษย์ฟาดไปทางด้านหลังทันที
“ตอบสนองได้ไม่เลว...”
เจียงหลงมีสีหน้าสงบนิ่ง ถึงกับไม่คิดป้องกันตัวแม้แต่น้อย จึงถูกฟาดเข้ากลางหน้าเต็ม ๆ