“จากที่ผมวิเคราะห์ ตระกูลหวางน่าจะมีแนวโน้มเข้าหากรมลี้ลับ...”
ไป๋เยวียนลูบคาง สีหน้าครุ่นคิดก่อนกล่าวว่า
“แต่ตอนนี้สถานการณ์ยังไม่ชัดเจน พวกเขาเป็นพ่อค้าที่ให้ความสำคัญกับผลประโยชน์ คงไม่เลือกข้างแสดงจุดยืนง่าย ๆ”
“ส่วนสมาคมลี้ลับ ผมรู้สึกว่าท่าทีของพวกเขาคลุมเครือ ดูไม่ค่อยออก...”
พวกเขาไม่ได้ถามความเห็นของทั้งสองคน
เพราะหานอวี่กับหวางชิงต่างก็เป็นตัวแทนของตัวเอง ไม่เกี่ยวข้องกับกลุ่มอำนาจเบื้องหลัง
โดยเฉพาะหานอวี่
แม้จะเป็นคนภูตวิญญาณสามอักขระและเป็นกำลังรบระดับสูงของสมาคมลี้ลับ
แต่เธอไม่มีอำนาจที่แท้จริงในสมาคมลี้ลับ ทั้งยังไม่ได้อยู่ในฝ่ายบริหาร จึงย่อมเป็นตัวแทนท่าทีของสมาคมไม่ได้
“ซับซ้อนจริง ๆ...”
โจวหานเกาหัว คิดไม่ตกอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพึมพำว่า
“หวังว่าหัวหน้ากรมจางจะรับมือได้ดีนะ...”
ตอนนี้สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือเชื่อใจจางชิงเต้า...
ขณะที่ทั้งสองกำลังพึมพำกัน หวางชิงซึ่งนั่งอยู่แถวหน้าก็หันกลับมา สีหน้าประหลาดใจ
“เหล่าไป๋ พวกนายได้กลิ่นอะไรหรือเปล่า?”
“หืม?”
ไป๋เยวียนชะงักเล็กน้อย ก่อนกล่าวว่า “มีคนตดหรือไง?”
“...”
มุมปากหวางชิงกระตุก เขากล่าวว่า
“ฉันหมายถึง ได้กลิ่นแปลก ๆ หรือเปล่า เหมือนมีกลิ่นหอมประหลาดลอยมา...”
“กลิ่นหอม?”
ไป๋เยวียนชะงักเล็กน้อย จากนั้นก็สูดหายใจลึก ๆ แล้วพึมพำว่า
“เหมือนจะมีอยู่หน่อย...”