“หมอนี่กำลังจะโดนซัดแล้ว...”
โจวหานมองท่าทางวางอำนาจของหวางชิง พลางอดคิดในใจไม่ได้
ขณะนั้นเอง
หวางชิงก้าวเท้าขึ้นไปกลางอากาศ ก่อนเอ่ยว่า
“เสี่ยวไป๋ แปลกใจไหม? เซอร์ไพรส์หรือเปล่า?”
เขาหัวเราะหึ ๆ แววตาเปี่ยมด้วยความย่ามใจ
ตอนนี้หวางชิงไม่เพียงทะลวงถึงขั้นสี่อักขระแล้ว แต่ยังอยู่ในระดับกลางของขั้นนี้ด้วย
เห็นได้ชัดว่าการทะลวงครั้งใหญ่ของเขาไม่ได้เกิดจากการฝืนกลืนคริสตัลผีของตระกูลไปกว่าล้านชิ้นเท่านั้น เกรงว่ายังมีปัจจัยอื่นอีก...
สาเหตุหลักที่ทำให้เขากล้าเสี่ยงทะลวงขั้นอย่างไม่คิดชีวิต ก็เพราะหวางโม่บอกว่าไป๋เยวียนกำลังจะทะลวงถึงขั้นสี่อักขระ ข่าวนั้นกระตุ้นเขาอย่างหนัก...
หลังเสี่ยงตาย เขาก็ทะลวงมาถึงระดับกลางของขั้นสี่อักขระได้สำเร็จ จะกลับมาอวดสักหน่อยก็ไม่แปลก...
“เอาละ พี่หวาง ลงมาเถอะ...”
ไป๋เยวียนฉีกยิ้ม มองหวางชิงที่ลอยอยู่กลางอากาศ
“หือ?”
หวางชิงเลิกคิ้ว
เขาถึงกับคิดว่าไป๋เยวียนคงทะลวงขั้นไม่สำเร็จ ไม่อย่างนั้นก็คงบินขึ้นฟ้ามาเหมือนเขาแล้ว...
“ถ้าหมอนี่ยังอยู่แค่ขั้นสามอักขระ พลังของเราตอนนี้จะกระแทกใจเขาแรงไปหรือเปล่านะ?”
ขณะที่หวางชิงกำลังคิดเช่นนั้น
ไป๋เยวียนที่อยู่บนพื้นก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง
“พี่หวาง ลงมาเถอะ!”
ชั่วพริบตา
ไป๋เยวียนยื่นฝ่ามือออก แล้วกดลงไปทางเบื้องล่างอย่างส่ง ๆ
ตูม!
พลังลี้ลับอันน่าสะพรึงกลัวปะทุขึ้นทันที!
หวางชิงยังไม่ทันตั้งตัว ร่างก็ร่วงดิ่งลงอย่างรวดเร็ว