ไป๋เยวียนเลิกคิ้ว เอ่ยว่า:
“พวกนายห้าแคว้นใหญ่ไม่ได้อยู่ในพันธมิตรลี้ลับจงโจวเดียวกันหรือ? เหตุใดดูราวกับเป็นศัตรูกันเสียอย่างนั้น”
“จะเรียกว่ามีเรื่องบาดหมางก็ไม่ถึงขั้นนั้น แต่ก็แข่งขันกันอยู่บ้าง”
เหลยหมิงยิ้มแล้วกล่าวว่า:
“แต่เอาเข้าจริง นี่ก็แค่การหยอกเย้ากันเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ระหว่างกันหรอก อย่างไรเสีย ห้าแคว้นใหญ่ของพวกเราก็ไม่จำเป็นต้องอาศัยวงพนันนี้เพื่อกอบโกยทรัพยากรลี้ลับ”
อวี๋เฟิงที่อยู่ข้าง ๆ พยักหน้า
หากห้าแคว้นใหญ่คิดจะฉวยโอกาสนี้หาทรัพยากรจริง ๆ พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องเปิดเผยข้อมูลของเฉินเทียนชิงแม้แต่น้อย ถึงตอนนั้นเหล่ากองกำลังจากแคว้นธรรมดาอื่น ๆ คงเดิมพันกันอย่างมืดบอด
“เอาละ บอกข้อมูลพวกนายแล้ว ทีนี้ก็ลงเดิมพันได้”
เหลยหมิงแสยะยิ้ม แล้วพูดกับพนักงานที่อยู่ตรงหน้าว่า:
“ฉันเดิมพันว่าเหลยหมิงจะคว้าแชมป์ คริสตัลผี 50,000 ชิ้น!”
“ได้ครับ”
พนักงานยิ้มบาง ๆ ก่อนรับทรัพยากรที่เหลยหมิงนำออกมาไป
“หืม?”
อวี๋เฟิงชะงักเล็กน้อย ก่อนเอ่ยว่า:
“เดี๋ยวนะพี่ชาย ในเมื่อรู้อยู่แล้วว่าเฉินเทียนชิงเป็นอย่างไร ยังจะเดิมพันข้างตัวเองอีกหรือ?”
นี่มันตายฟรีชัด ๆ ไม่ใช่หรือ?
“ถ้าฉันยังไม่เชื่อมั่นในตัวเอง แล้วใครจะเชื่อฉันเล่า!”
เหลยหมิงแสยะยิ้ม แววตาเปี่ยมด้วยความมั่นใจอย่างยิ่ง
เห็นได้ชัดว่าเขาคิดว่าตนมีโอกาสเอาชนะเฉินเทียนชิงและคว้าแชมป์ได้...
ไป๋เยวียนมองอีกฝ่ายลึก ๆ แวบหนึ่ง คนภูตวิญญาณชั้นยอดจากแคว้นใหญ่ย่อมแตกต่างจากคนทั่วไปจริง ๆ