ในตอนนั้นเอง
เงาร่างสองสายพลันปรากฏขึ้นภายในตู้รถไฟตรงหน้าเขา
หนึ่งในนั้นคือหมายเลขเก้า!
ยามนี้ท่อนบนของหมายเลขเก้าเปลือยเปล่า รอยสักผีบนร่างแผ่กลิ่นอายลี้ลับอันน่าสะพรึงกลัวออกมา
ขณะเดียวกัน ร่างของหมายเลขเก้าก็ถูกผีใหญ่ซึ่งก่อร่างจากไอสีดำปกคลุมไว้ ดูแข็งแกร่งอย่างยิ่ง!
นั่นคือพระพุทธรูปผีที่มันเคยหลอมรวมเข้าไปก่อนหน้านี้!
นี่หมายความว่าหมายเลขเก้าเปิดใช้พลังต่อสู้ทั้งหมดแล้ว!
นี่เป็นคำสั่งของไป๋เยวียน ต้องกำจัดอีกฝ่ายให้เร็วที่สุด!
ไม่ไกลจากหมายเลขเก้า มีผีดุร้ายตนหนึ่งซึ่งแผ่ไอเย็นยะเยือกไปทั่วร่าง มันไร้เท้าทั้งสอง ใบหน้าบิดเบี้ยวน่าสยดสยอง กำลังจ้องมองหมายเลขเก้าด้วยแววตาเคียดแค้นและหวาดกลัว!
“นี่คือต้นตอความประหลาดงั้นหรือ?”
ไป๋เยวียนเลิกคิ้ว ดวงตาฉายแววละโมบขึ้นมา
เขาสัมผัสได้ถึงความเชื่อมโยงระหว่างอีกฝ่ายกับรถไฟใต้ดินผีขบวนนี้
ในจังหวะนั้นเอง
หมายเลขเก้ากำหมัดแน่น พลังลี้ลับในร่างระเบิดออกมาอย่างเกรี้ยวกราด ก่อนจะเปิดฉากสังหารอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง!
ตอนนี้ต้นตอความประหลาดบาดเจ็บไม่น้อยแล้ว แต่ยังไม่ถึงขั้นกลืนกินได้ คงต้องแปรรูปต่ออีกหน่อย…
ชั่วขณะนั้น
เสียงโหยหวนทั้งทุกข์ทรมานและเคียดแค้นดังก้องไปทั่วตู้รถไฟด้านหน้า…
“หยุดร้องสักทีได้ไหม”
ไป๋เยวียนส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า
“แกแค่ทนให้หมายเลขเก้าซ้อมก็พอ ส่วนพี่ไป๋ของแกมีเรื่องต้องคิดตั้งเยอะ…”