ขณะนั้น
เสียงเคี้ยวอันชวนขนหัวลุกดังขึ้น ก่อนที่ผีตัวตลกซึ่งลึกล้ำยากหยั่งถึงจะหายวับไปอย่างสิ้นเชิง เห็นได้ชัดว่ามันถูกกำจัดจนไม่เหลือซาก
“ถึงกับกินผีเลย...”
ทุกคนรู้สึกหนาวยะเยือกไปทั้งร่าง
ก่อนหน้านี้ผีตัวตลกกลืนกินเลือดเนื้อของพวกเขา ทว่ากลับไม่ได้ทำให้รู้สึกอะไรมากนัก เพราะภาพเช่นนี้พวกเขาเห็นจนชินตาแล้ว
แต่หน้ากากผีตรงหน้ากลับกลืนกินผีดุร้ายทั้งเป็น นี่มันเกินไปหน่อยแล้ว...
ในเวลาเดียวกัน
สีหน้าของทุกคนพลันเปลี่ยนไปอีกครั้ง พลังลี้ลับในร่างกลับเพิ่มสูงขึ้น และเริ่มมุ่งหน้าเข้าสู่ระดับกลางของขั้นสามอักขระ
พลังฟื้นคืนแล้วงั้นหรือ?!
ต้องรู้ก่อนว่าพวกเขาเพิ่งเข้าสู่ขั้นสามอักขระเท่านั้น แต่กลับพัฒนาขึ้นในพริบตา ราวกับเพิ่งผ่านกิจกรรมเล่นสนุกมาหนึ่งอย่าง
“เกิดอะไรขึ้น?!”
เจียงหรานกับพวกพากันงุนงง ก่อนจะหันไปมองไป๋เยวียนพร้อมกัน คล้ายต้องการคำตอบจากเขา
แต่ไป๋เยวียนกลับไม่แปลกใจแม้แต่น้อย เขาพึมพำกับตัวเองว่า
“เป็นอย่างนี้จริง ๆ ด้วย...”
เขามองผีตัวตลกที่สิ้นใจไปแล้ว และมองออกถึงช่องโหว่ของเขตผนึกผี
เขาไม่รั้งรออีกต่อไป หันไปมองเจียงหรานกับพวกแล้วเอ่ยว่า
“แค่ฆ่าผีตัวตลกได้ พลังของพวกนายก็จะฟื้นคืนขึ้นอีก!”
ทุกคนใจสั่น ก่อนจะเข้าใจขึ้นมาในทันที
นอกจากเข้าร่วมกิจกรรมเล่นสนุกแล้ว ยังมีวิธีอื่นที่ช่วยฟื้นพลังได้จริง ๆ