“เสี่ยวเจียง แบบนี้ไม่ไหวเลยนะ…”
เวลานี้ไป๋เยวียนเคลื่อนไหวว่องไวราวภูตผี กดดันเจียงเหวินเซวียนจนเริ่มเพลี่ยงพล้ำ
ยิ่งต่อสู้ไปเรื่อย ๆ
เขาก็ยิ่งชำนาญขึ้น ควบคุมพลังผีดุร้ายสองสายภายในร่างกายได้อย่างคล่องแคล่วแล้ว
คู่ซ้อมดี ๆ แบบนี้ ต่อให้เขาอยากหาก็ยังหาไม่ได้ ที่ไหนได้อีกฝ่ายกลับส่งตัวเองมาให้ถึงที่…
ส่วนเจียงเหวินเซวียนที่รับหน้าที่เป็นคู่ซ้อม แม้จะใช้วิชาแปลงกายเป็นผีดุร้าย แต่ก็ยังถูกกดจนถอยร่นอย่างต่อเนื่อง ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของไป๋เยวียนเลยแม้แต่น้อย
“ก่อนหน้านี้นายซ่อนฝีมือไว้เหรอ?!”
เจียงเหวินเซวียนตกตะลึงจนใจสั่น
เขาไม่เชื่อหรอกว่าอีกฝ่ายจะพัฒนาขึ้นได้มากขนาดนี้ในเวลาไม่กี่วัน…
ต่อให้มีทรัพยากรมากมายคอยสนับสนุนก็ยังทำไม่ได้กระมัง…
ถึงจะเป็นอัจฉริยะเพียงใด ก็ต้องใช้เวลาย่อยและซึมซับพลังอยู่ดี!
ปัง!
จังหวะนั้นเอง
ไป๋เยวียนซัดหมัดหนักหน่วงเข้าใส่เจียงเหวินเซวียนจนกระเด็นไปหลายสิบเมตร ร่างทั้งร่างยังพุ่งชนเสาไฟด้านหลังจนหักโค่น…
“ดีเลย ฉันกำลังคันไม้คันมือ วันนี้จะสั่งสอนนายสักหน่อย…”
ไป๋เยวียนแสยะยิ้ม ยิ่งสู้ก็ยิ่งฮึกเหิม…
พลังต่อสู้ที่พุ่งสูงขึ้นทำให้เขาเริ่มลุ่มหลงไปกับมัน!
แต่เขาไม่ได้คิดจะกำจัดอีกฝ่ายให้สิ้นซาก เพราะที่นี่อยู่ไม่ไกลจากสำนักศึกษา หากจางชิงเต้าสืบสวนขึ้นมา เขาเองก็มีโอกาสสูงที่จะหนีไม่พ้น…