ในขณะนั้น
ไป๋เยวียนได้เข้าสู่แดนลี้ลับแล้ว
เขาไม่รู้เลยว่า ลู่ฉือผู้มีอักขระห้าอักขระตัวกลับคิดจะลงมือจัดการเขาด้วยตัวเองเพราะความแค้น แต่สุดท้ายกลับถูกจางชิงเต้าสังหารไปอย่างง่ายดาย...
ส่วนคนภูตวิญญาณระดับสี่อักขระอีก 20 คนที่เหลือของสหพันธ์ระเบียบใหม่ก็ไม่รู้เรื่องเช่นกัน และเข้าสู่แดนลี้ลับได้อย่างราบรื่น
“นี่คือสวนสนุกวิญญาณคำสาปหรือ?”
ไป๋เยวียนยืนอยู่ตรงทางเข้าสวนสนุกแห่งหนึ่ง แววตาฉายความงุนงงเล็กน้อย
ยามนี้แดดจ้าฟ้าใส ผู้คนเดินเที่ยวกันขวักไขว่รอบด้าน ไม่ต่างจากสวนสนุกทั่วไปเลยแม้แต่น้อย...
เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย มองเห็นเครื่องเล่นแต่ละอย่างภายในได้อย่างชัดเจน
ภาพที่เห็นต่างจากสิ่งที่ลู่ฉือพบโดยสิ้นเชิง เพราะนั่นเป็นเพียงภาพมายาที่จางชิงเต้าสร้างขึ้นเท่านั้น...
“ฉันมาถึงแดนลี้ลับจริง ๆ หรือ?”
ไป๋เยวียนอดสงสัยขึ้นมาไม่ได้
ถึงขั้นรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้เข้าสู่แดนลี้ลับ แต่ถูกส่งมายังสวนสนุกจริง ๆ แห่งหนึ่งเสียมากกว่า
ทุกอย่างดูปกติเกินไป...
ส่วนสาเหตุที่ตอนเขาเข้ามาเป็นเวลาเที่ยงคืน แต่ตอนนี้กลับมีแดดจ้า อาจเป็นเพราะเขาถูกส่งข้ามทะเลมาโดยตรงก็ได้...
“พี่ผี ช่วยตรวจดูให้หน่อย”
ไป๋เยวียนพึมพำในใจ
หรือว่าทางเข้าแดนลี้ลับแห่งนี้เกิดความผิดปกติของมิติขึ้น?
ขณะนั้น พลังจากหน้ากากผีแผ่กระจายออกมา ตรวจสอบอย่างคร่าว ๆ ก่อนจะตอบว่า
“ที่นี่เป็นแดนลี้ลับจริง”
“จริงหรือ?”
ไป๋เยวียนเลิกคิ้วขึ้นแล้วถามว่า