“จริงสิ มนุษย์ นายผสานเข้ากับผีที่ฉันควบคุมพวกนี้ได้หรือไม่”
ในตอนนั้น หน้ากากผีคล้ายจะนึกบางอย่างขึ้นมาได้ จึงหันไปมองจางชิงเต้า
“……”
สีหน้าบ้าคลั่งของจางชิงเต้าชะงักไปทันที ก่อนจะตอบว่า
“ไม่ได้!”
เขาผสานได้แค่ผีดุร้ายที่เคยจับวิญญาณเอาไว้ ซึ่งก็คือผีดุร้ายในประตูผี ส่วนผีดุร้ายจากภายนอกตนอื่น ๆ มีแต่จะทำให้ร่างเขาระเบิดกระจุย……
“น่าเสียดาย ฉันยังอยากให้นายได้สัมผัสความรู้สึกของหกอักขระที่เจ็ดอยู่เลย……”
หน้ากากผีส่ายหน้า จากนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรต่อ เริ่มควบคุมผีดุร้ายด้านล่างให้โจมตีเต็มกำลัง!
ขณะเดียวกัน มันปลดปล่อยพลังลี้ลับประหลาดออกมาเป็นระลอก ๆ หลอมรวมเข้าไปในร่างผีดุร้ายด้านล่าง ทำให้กลิ่นอายของพวกมันพุ่งสูงขึ้นทันตา!
เพื่อประหยัดพลังต้นกำเนิด มันจึงไม่ลงมือเอง แต่เลือกช่วยสนับสนุนการต่อสู้!
ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ แค่จางชิงเต้าคนเดียวก็จัดการร่างแยกของพันเนตรได้แล้ว!
เป็นเช่นนั้นจริง ๆ เมื่อเวลาผ่านไป
บาดแผลทั่วร่างพันเนตรค่อย ๆ รุนแรงขึ้น กลิ่นอายก็อ่อนกำลังลงอย่างรวดเร็ว
ความสามารถในการฟื้นฟูของมันผิดมนุษย์มนา แต่การประสานมือกันของจางชิงเต้ากับหน้ากากผีนั้นโจมตีได้โหดเหี้ยมเกินไป……
ในตอนนี้ พันเนตรมีสีหน้าไม่ยินยอม ตวาดว่า
“มนุษย์ แกจะเป็นศัตรูตายกับฉันจริง ๆ หรือ?!”
มันรู้ว่าตนเกลี้ยกล่อมหน้ากากผีไม่ได้อยู่แล้ว เพราะเจ้าหมอนี่ถึงกับคิดจะชิงตำแหน่งจุดสูงสุดแห่งพลังลี้ลับมาแทนที่ ย่อมไม่มีทางปล่อยมันไป……