“คิดได้หรือยัง?”
แววตาของจางชิงเต้าเริ่มฉายความรำคาญขึ้นมาเล็กน้อย เขากล่าวว่า
“ฉันไม่มีเวลามาเสียกับเธอนักหรอก หากภายในสามวินาทียังตัดสินใจไม่ได้ ฉันก็จะลงมือแล้ว!”
“สาม!”
ประมุขวังเทียนหลิงกัดฟันแน่น ก่อนกล่าวว่า
“ฉันตกลง!”
เธอไม่สงสัยเลยว่าจางชิงเต้าจะทำเรื่องเช่นนั้นจริง อย่างไรเสีย คนประเทศต้าเซี่ยดูเหมือนจะไม่สนข้อห้ามใด ๆ ทั้งสิ้น...
“ยังรู้จักดูสถานการณ์อยู่บ้าง”
จางชิงเต้ายิ้มบาง ๆ
เขาไม่คิดเลยว่าทรัพยากรลี้ลับจะได้มาง่ายดายถึงเพียงนี้...
เวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม เขาก็บีบเอาทรัพยากรลี้ลับจากสองขุมอำนาจมาได้ถึงสามสิบล้าน มากจนแทบเทียบได้กับผลตอบแทนจากการกำจัดสหพันธ์ระเบียบใหม่ของเขาแล้ว...
สมแล้วที่เป็นขุมอำนาจเหนือสามัญ ช่างมั่งคั่งจริง ๆ...
จางชิงเต้าลอบทอดถอนใจในใจ
เวลานี้ ประมุขวังเทียนหลิงเอ่ยถามว่า
“ฉันต้องทำอย่างไรถึงจะมอบทรัพยากรให้นายได้?”
“ก็ยื่นให้ตรง ๆ เลยสิ หรือเธอคิดจะโอนเงินผ่านอินเทอร์เน็ต?”
“...”
ประมุขวังเทียนหลิงชะงักงัน สีหน้าแข็งค้าง โอนเงินบ้าบออะไรกัน...
“ฉันหมายถึง ที่นี่เป็นภาพมายา แล้วฉันจะมอบให้นายได้อย่างไร?”
เธอรู้ดีว่าตนอยู่ในภาพมายา เพียงแต่ไม่รู้มาตลอดว่าจะออกไปได้อย่างไร
“ยื่นให้ฉันตรง ๆ ก็พอ”
จางชิงเต้ายิ้มบาง ๆ แล้วกล่าวว่า
“ฉันคิดว่านี่คือเรื่องจริง ที่นี่ก็เป็นเรื่องจริง”
ประมุขวังเทียนหลิงไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่ก็ทำตามคำพูดของเขา
เธอเพียงขยับความคิด ทันใดนั้นทรัพยากรลี้ลับกองใหญ่ก็ปรากฏขึ้น ตรงนั้นมีคริสตัลผีระดับกลางหลายแสนก้อน รวมถึงสิ่งของลี้ลับระดับห้าอักขระและสี่อักขระอยู่ด้วย...