“ภูเขาหมิงไม่น่าจะเป็นไส้ศึก แค่มีเป้าหมายของตัวเองเท่านั้น”
ลู่ชิงโจวพึมพำ นับว่าเป็นการปฏิเสธข้อสันนิษฐานก่อนหน้านี้
อย่างไรเสีย ตอนจัดการคนจากกรมลี้ลับ ภูเขาหมิงก็ไม่ได้ยั้งมือแม้แต่น้อย กระทั่งการล้อมสังหารไป๋เยวียนครั้งนี้ พวกเขาก็ลงแรงไปมาก
หากเป็นคนทรยศจริง ราคาที่ต้องจ่ายก็ดูจะสูงเกินไปหน่อย…
เวลานี้ลู่ชิงโจวส่ายหน้า ไม่คิดหมกมุ่นกับเรื่องนั้นอีก เขาหันไปมองทุกคนแล้วกล่าวว่า
“ในเมื่อพวกเราล้มเหลว ก็ยังไม่จำเป็นต้องเล่นงานไป๋เยวียนในตอนนี้”
“ต่อให้เขามีพรสวรรค์แค่ไหน ตอนนี้ก็ยังคุกคามพวกเราไม่ได้ สิ่งสำคัญในยามนี้คือจางชิงเต้า ขอเพียงกำจัดกรมลี้ลับได้ ไป๋เยวียนก็ไม่ต่างจากสุนัขที่ไร้บ้าน ไม่เป็นภัยให้ต้องกังวล”
ทุกคนพยักหน้า ความสนใจของพวกเขาหันกลับไปยังจางชิงเต้าทันที
“ลู่ชิงโจว ดูจากระยะทางแล้ว พวกผู้พิทักษ์น่าจะกลับมาได้แล้วมิใช่หรือ?”
ใครคนหนึ่งขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนเอ่ยถาม
ตอนนี้พวกเขากำลังรอผู้พิทักษ์กลุ่มนั้น ซึ่งมีพลังเทียบเท่าผู้บำเพ็ญหกอักขระปลอม ๆ กลับมา จึงจะเปิดศึกตัดสินครั้งสุดท้ายได้
ลู่ชิงโจวเอ่ยช้า ๆ ว่า
“เดิมทีพวกเขาควรกลับมาตั้งแต่เมื่อวาน แต่ผู้พิทักษ์มีธุระบางอย่างต้องไปจัดการกะทันหัน”
“สถานการณ์เร่งด่วนถึงเพียงนี้ ยังมีเรื่องอะไรสำคัญกว่าการกำจัดกรมลี้ลับอีก?”
แววไม่พอใจปรากฏในดวงตาของผู้อาวุโสตระกูลคนหนึ่ง
ตอนนี้พวกเขาเริ่มหวาดกลัวไป๋เยวียนกับจางชิงเต้าอยู่บ้างแล้ว
ทั้งสองเป็นคนแห่งยุคใหม่ ไม่เพียงแข็งแกร่ง แต่ยังเติบโตเร็วอย่างน่าตะลึง
หากปล่อยให้ยืดเยื้อต่อไป พวกเขาอาจพลาดท่าขึ้นมาจริง ๆ…