ตอนที่ลู่อวิ๋นเทียนทั้งสามคนถูกเคลื่อนย้ายออกไป
ลู่เฉวียนและคนอื่น ๆ ยังคงรักษาความสงบเอาไว้ ไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกมากนัก
ถึงอย่างไรพวกเขาก็เป็นอัจฉริยะจากขุมอำนาจใหญ่ สภาพจิตใจยังนับว่าไม่เลว...
แต่ความสงบนั้น
ตั้งอยู่บนเงื่อนไขว่าชีวิตของพวกเขายังไม่ถูกคุกคาม...
ก่อนหน้านี้ทั้งสี่คนตั้งใจจะชมการต่อสู้อยู่แล้ว จึงไม่ได้อยู่ตรงใจกลางแรงระเบิดตั้งแต่แรก
ทว่าหน้ากากผีขนาดมหึมาที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศกลับเผยรอยยิ้มประหลาดให้พวกเขา ก่อนจะบังคับเคลื่อนย้ายทั้งสี่ไปยังใจกลางแรงระเบิด...
ยิ่งไปกว่านั้น
วิชาคำสาปสี่อักขระที่ผู้อาวุโสผู้ถวายงานคนนั้นใช้ก่อนหน้านี้ กลับสลายหายไปในพริบตา ราวกับถูกชำระล้าง...
คราวนี้
ลู่เฉวียนทั้งสี่แตกตื่นอย่างสิ้นเชิง...
เมื่อเผชิญกับอานุภาพระเบิดอันน่าสะพรึงกลัว ทั้งยังมีเปลวเพลิงผีกับสายฟ้าผีปรากฏขึ้น
พวกเขาทำได้เพียงอาศัยพลังของตนต้านทานไว้
แต่ทุกวิถีทางที่ใช้ก็ไม่อาจป้องกันการโจมตีลี้ลับจากรอบด้านได้ทั้งหมด ทำได้เพียงสกัดความเสียหายไว้บางส่วนเท่านั้น ร่างกายยังคงถูกการโจมตีลี้ลับเล่นงาน
ชั่วขณะนั้น
เสียงกรีดร้องดังระงม
โชคดีที่พวกเขาเป็นคนภูตวิญญาณสามอักขระ มีร่างอมตะ จึงพอเอาชีวิตรอดมาได้ ไม่ถูกสังหารในทันที
แต่ก็เป็นเพียงชั่วคราวเท่านั้น
นอกจากระดับของลู่เฉวียนจะสูงกว่าแล้ว พลังลี้ลับในร่างของอีกสามคนยังถูกดูดออกไปเป็นจำนวนมาก ราวกับถูกต่อเครื่องสูบน้ำ เพียงพริบตาก็แทบไม่เหลือแล้ว...
แม้ร่างอมตะจะฟื้นฟูบาดแผลถึงตายได้ แต่ก็ต้องใช้พลังลี้ลับมหาศาล...