เห็นเพียงว่าภายใต้การชะล้างของสายฝนประหลาด
ยันต์กระดาษสีเลือดก็เปล่งแสงสีแดงออกมา พร้อมกับพลังลี้ลับอันน่ากลัวสายหนึ่งที่ระเบิดพุ่งออกมา
ร่างของผีหญิงสั่นสะท้าน พลังลี้ลับในร่างของมันก็แผ่ซ่านออกมาเช่นกัน
ชั่วขณะนั้น
มันกับยันต์กระดาษสีเลือดก็เริ่มประลองพลังลี้ลับกัน……
ทว่าเพียงชั่วพริบตา
ร่างของผีหญิงก็กระเด็นถอยหลังออกไป แม้แต่ร่มกระดาษในมือก็เกือบหลุดมือ
ภาพตรงหน้านี้
ทำให้เหล่าผีเกิดอาการตะลึงงัน
ผีสายเดียวกันที่เป็นระดับยอดของสามอักขระตนหนึ่ง ยังรับมือยันต์ใบเดียวนี้ไม่ได้อย่างนั้นหรือ?
ในตอนนี้
ผีดุร้ายที่เหลือก็ไม่ลังเลอีกต่อไป พากันก้าวเท้าไปข้างหน้า หมายจะฝ่ายันต์กระดาษให้ได้
แต่ที่น่าตกใจก็คือ
แสงของยันต์เจิดจ้าขึ้นอย่างยิ่ง สกัดผีดุร้ายทั้งหมดไว้ด้านนอกได้โดยตรง
แม้จางชิงเต้าจะไม่อยู่ แต่มาตรการป้องกันของสำนักศึกษาก็ยังโหดเหี้ยมผิดมนุษย์อยู่ดี……
เวลาผ่านไปทีละนาทีทีละวินาที
ผีดุร้ายที่มารวมตัวกันมีถึงยี่สิบกว่าตนแล้ว แต่ก็ยังไม่อาจฝ่าสิ่งกีดขวางของยันต์ไปได้
อีกทั้งแสงของยันต์นั้นไม่มีหรี่ลงเลยแม้แต่น้อย กลับยิ่งเจิดจ้ามากขึ้นด้วยซ้ำ ราวกับพลังลี้ลับภายในนั้นไม่มีวันหมดสิ้น
ความจริงแล้ว นี่คือยันต์ระดับสี่อักขระ และยังเป็นยันต์ที่ศิษย์พี่ของจางชิงเต้าลงมือวาดด้วยตนเองอีกด้วย……
คุณสมบัติของมันคือ เมื่อต่อสู้กับผีดุร้าย มันสามารถฉวยโอกาสแย่งชิงพลังของผีดุร้ายมาใช้เป็นของตนได้ จึงมีท่วงทีไม่รู้จบสิ้นเช่นนี้