ประเทศต้าเซี่ย สำนักงานใหญ่ภูเขาหมิง
ชายชราในชุดคลุมดำกำลังนั่งขัดสมาธิ หลับตาสนิท พลังลี้ลับอันประหลาดแผ่ซ่านออกมาจากร่าง
ข้างกายเขามีคนสี่คน สีหน้าเปี่ยมความคาดหวัง ต่างยืนรอเงียบ ๆ
หากไป๋เยวียนอยู่ที่นี่ คงจำพวกเขาได้ทันที พวกเขาคือเหล่าคนเฒ่าประหลาดที่มีลู่ฉือเป็นผู้นำ...
ในจังหวะนั้นเอง
ชายชราชุดดำพลันลืมตาขึ้น แสงสีเขียวหม่นประหลาดวูบผ่านดวงตา ก่อนจะกลับเป็นปกติ
“พี่ฟาง เป็นอย่างไรบ้าง?”
ลู่ฉือรีบถาม “เจ้าผีเด็กสารเลวนั่นตายหรือยัง?”
“จะง่ายดายเช่นนั้นได้อย่างไร?”
ชายชราชุดดำเหลือบมองเขาอย่างเฉยชาแล้วกล่าวว่า
“คนของสมาคมลี้ลับพูดไม่ผิด ข้างกายเจ้าเด็กนั่นมีหุ่นเชิดพิเศษระดับห้าอักขระคอยคุ้มกันอยู่จริง ๆ...”
“ห้าอักขระ?”
ลู่ฉือขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น
“ถ้าอย่างนั้นก็ฆ่ามันไม่ได้แล้วหรือ?”
เขารู้ดีว่าผีดุร้ายที่ชายชราตรงหน้าส่งออกไปนั้น เพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับห้าอักขระเท่านั้น...
“ก็ไม่แน่เสมอไป!”
ชายชราชุดดำส่ายหน้า
“พลังของหุ่นเชิดนั่นมีจำกัด ไม่มีทางคุ้มกันมันได้ตลอดไป แค่รออย่างอดทนก็พอ...”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลู่ฉือก็ผ่อนลมหายใจทันที แววตาฉายเจตนาสังหารอันโหดเหี้ยมขึ้นมาวูบหนึ่ง...
แม้เขาจะเป็นคนเฒ่าประหลาดระดับห้าอักขระ แต่นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เกลียดชังคนรุ่นหลังคนหนึ่งถึงเพียงนี้...
หากไม่ใช่เพราะอีกฝ่าย เขาก็คงไม่ต้องออกมาสู่โลกก่อนเวลา จนตอนนี้พลังถดถอยลงจากจุดสูงสุด กลายเป็นคนที่อ่อนแอที่สุดในหมู่คนเฒ่าประหลาดทั้งหลาย...