ในเวลานี้ ไป๋เยวียนเองก็แอบตื่นเต้นอยู่ในใจ เขาเอ่ยขึ้นโดยไม่ลังเลว่า
“อาจารย์แม่ ผมอยากได้ของลี้ลับประเภทโจมตีที่ใช้เล่นงานวิญญาณได้ ระดับห้าอักขระจะดีที่สุด!”
เขานึกถึงประธานสมาคมลี้ลับรุ่นที่สอง ซึ่งอยู่ในระดับห้าอักขระ หากต้องการลดทอนพลังวิญญาณของอีกฝ่าย ก็ต้องใช้ของลี้ลับที่มีระดับใกล้เคียงกัน
“ใช้เล่นงานวิญญาณหรือ? ระดับห้าอักขระ...”
ประมุขแคว้นต้าเฉียนลูบคาง ก่อนเอ่ยช้า ๆ ว่า
“ฉันนึกว่าเธอจะให้แคว้นต้าเฉียนของเราลงมือช่วยจัดการสหพันธ์ระเบียบใหม่อะไรนั่นเสียอีก!”
แม้กองกำลังอย่างตระกูลลู่จะก่อความวุ่นวายในประเทศต้าเซี่ย แต่สำหรับแคว้นต้าเฉียนแล้ว พวกนั้นแทบไม่มีความสำคัญเลย ผู้แข็งแกร่งระดับหกอักขระเพียงคนเดียวก็จัดการได้ทั้งหมด แถมยังไม่ต้องเสี่ยงชีวิตด้วย!
“เรื่องนั้นไม่ต้องหรอกครับ”
ไป๋เยวียนส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า
“อาจารย์มั่นใจว่าจัดการได้ครับ”
เขารู้แล้วว่าตอนนี้จางชิงเต้ามั่นใจเต็มเปี่ยมว่าจะจัดการเรื่องนี้ได้ ที่ยังไม่ลงมือเสียทีก็เพราะอยากกวาดเอาทรัพยากรลี้ลับของตระกูลลู่และกองกำลังอื่น ๆ มาให้หมดในคราวเดียว...
อย่างไรเสีย หลังจากนี้ประเทศต้าเซี่ยก็ขัดสนเงินทองอย่างหนัก...
“ก็จริง”
ประมุขแคว้นต้าเฉียนพยักหน้า
ด้วยฝีมือของจางชิงเต้า การจัดการพวกเศษสวะเหล่านั้นย่อมเป็นเรื่องง่ายดาย
ในตอนนั้น ไป๋เยวียนเอ่ยขึ้นว่า
“อาจารย์แม่ เรื่องของลี้ลับนั่น รบกวนช่วยเป็นธุระให้ด้วยนะครับ”