ยามราตรี
ไป๋เยวียนเอนกายอย่างสบายอารมณ์อยู่บนเตียง ก่อนเปิดแอปนักเรียนภูตผีในมือถือ
แอปนี้จัดทำขึ้นสำหรับนักเรียนภูตผีของห้องเรียนพิเศษทั่วประเทศโดยเฉพาะ ภายในรวบรวมความรู้เกี่ยวกับวิชาผี ข้อมูลของผีดุร้าย ไปจนถึงวิดีโอเหตุการณ์จริงของคนภูตวิญญาณระดับสูง
“ลองเปิดดูหน่อย...”
ไป๋เยวียนไม่ได้เริ่มเรียน แต่กดเข้าไปดูวิดีโอการต่อสู้ของคนภูตวิญญาณระดับสูงแทน
วิดีโอที่มีอยู่มีเพียงไม่กี่คลิป
ก็แน่ล่ะ คู่ต่อสู้ของคนภูตวิญญาณระดับสูงคือผีดุร้ายที่มีระดับความน่าสะพรึงกลัวสูง พลังลี้ลับในสถานที่เกิดเหตุก็แข็งแกร่ง ไหนเลยจะถ่ายวิดีโอให้ครบถ้วนได้ง่าย ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาก็เป็นเพียงนักเรียนภูตผี กรมลี้ลับย่อมไม่มีทางเปิดวิดีโอทั้งหมดให้ดู
ไป๋เยวียนสุ่มกดเปิดคลิปหนึ่ง
ในวิดีโอมีชายชราคนหนึ่งถือดาบผีอยู่ในมือ
เขายืนอยู่บนถนนมืดสลัว
ตรงสุดถนนมีหญิงสาวในชุดกระโปรงยาวสีขาวยืนอยู่ กลิ่นอายประหลาดแผ่ออกมาจากร่าง
“ภาพนี่...”
ไป๋เยวียนส่ายหน้า บางทีอาจเป็นเพราะได้รับผลกระทบจากกลิ่นอายลี้ลับ ภาพจึงพร่ามัวจนแม้แต่ใบหน้าของหญิงสาวก็ยังมองไม่ชัด
ทันใดนั้น
ผมยาวของหญิงสาวพลันสะบัดไหว ก่อนพุ่งเข้ามาราวกับลูกธนู
ชายชราไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เขาสะบัดดาบผีในมือ ปลดปล่อยปราณกระบี่สีดำออกมา ฟันเส้นผมของผีสาวขาดสะบั้น