“ประกาศเรียกผีดุร้าย?”
ไป๋เยวียนนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วให้นิยามกับยาเม็ดตรงหน้า
เขาหยิบยาเม็ดสีม่วงขึ้นมาเล่นพลางรู้สึกเหมือนจับสลากได้สิทธิ์จับใหม่...
“จะใช้ดีไหมนะ?”
ไป๋เยวียนลูบคาง เริ่มครุ่นคิด
ด้วยพลังในตอนนี้ เขาน่าจะสู้ผีดุร้ายได้หลายตัว
แต่ถ้าเกิดเรียกเอาสิ่งอย่างแม่น้ำผีมานี่ คงได้งานเลี้ยงกันเลยทีเดียว...
“ถ้าเรียกผีดุร้ายออกมาให้ฉันใช้ได้สักตัวก็คงดี...”
แววตาเขามีความเพ้อฝัน แต่ก็น่าเสียดาย ยาเม็ดนี้ออกแบบมาให้เรียกผีออกมาเพื่อฆ่าเท่านั้น
“เก็บไว้ก่อนดีกว่า พอฉันมั่นใจแล้วค่อยใช้ของอย่างนี้...”
ไป๋เยวียนเก็บยาเม็ด แล้วล้มตัวลงนอนหลับทันที
...
เวลาหลายวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว
“ว่าไง? หวางชิง?”
“เป็นไร จะมาขอให้ช่วยอีกแล้วเหรอ?”
“ฉันจะมีธุระเยอะขนาดนั้นได้ยังไง?”
ไป๋เยวียนเลิกคิ้วขึ้น “มีโอกาสทำการค้าให้ นายจะรับเชือกแขวนคอไหมล่ะ?”
“หืม? อาวุธลี้ลับของผีถูกแขวนคอ?”
“แน่นอน”
“รับสิ ของแบบนี้ขายดี!”
น้ำเสียงของหวางชิงเริ่มตื่นเต้นเล็กน้อย “ให้ราคาพิเศษสำหรับเพื่อน สิบคริสตัลผี!”
“เท่านี้เองเหรอ?”
ไป๋เยวียนขมวดคิ้ว “งั้นราคาปกติคงเป็นเจ็ดแปดคริสตัลผีสินะ?”
“เปล่า ราคาปกติสิบสองคริสตัลผี”
“??”
ไป๋เยวียนงงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจ “นายนี่มันชอบโกงคนรู้จักจริงๆ”
“เปล่านะ ที่ฉันบอกว่าราคาพิเศษ หมายถึงนายให้ราคาพิเศษฉันต่างหาก...”