“แกเป็นใคร?”
นักพรตวิญญาณดำหรี่ตาลงเล็กน้อย แต่ไม่ได้รีบร้อนลงมือ เพราะกลัวจะเผลอสังหารคนคุ้นเคยเข้า...
“ไป๋เยวียนไง แกไม่รู้จักฉันหรือ?”
ไป๋เยวียนถูมือไปมา ก่อนเอ่ยว่า
“เฮยเฒ่า รู้ไหมว่าหัวของแกมีค่าตั้งห้าหมื่นคริสตัลผี...”
“หืม?”
นักพรตวิญญาณดำชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเข้าใจในทันที
ดูท่าอีกฝ่ายจะรับภารกิจล่าหัวเขามา!
เขารู้ดีว่าชื่อเสียงของตนในแคว้นต้าหยวนไม่ค่อยดีนัก ทั้งยังไปล่วงเกินผู้คนไว้ไม่น้อย การถูกคนตั้งค่าหัวจึงไม่ใช่เรื่องแปลก
“พูดไปแล้วก็ช่างมีวาสนาจริง ๆ เราสองคนถึงกับรับภารกิจล่าหัวของกันและกัน แบบนี้เรียกว่าต่างฝ่ายต่างมุ่งเข้าหากันสินะ”
ไป๋เยวียนฉีกยิ้ม ก่อนเอ่ยว่า
“ไม่สู้แกถอยให้ฉันสักก้าว ยกชีวิตของแกมาให้ฉัน แล้วฉันจะแบ่งคริสตัลผีให้แกหนึ่งหมื่นหลังจากนี้ ดีไหม?”
“??”
นักพรตวิญญาณดำชะงักไปเล็กน้อย
ไม่ใช่สิ เจ้านี่มันบ้าหรือไง
ฉันตายไปแล้ว แกจะให้คริสตัลผีฉันหาพระแสงอะไร?!
“ไม่พูดแปลว่าตกลงแล้วหรือ?”
ไป๋เยวียนเลิกคิ้ว
นักพรตวิญญาณดำมองเขาราวกับกำลังมองคนเสียสติ ก่อนเอ่ยช้า ๆ ว่า
“ฉันไม่รู้ว่าเจ้าที่อยู่ขั้นสามอักขระเอาความมั่นใจมาจากไหน แต่คืนนี้เมื่อมาเจอฉันแล้ว แกก็หมดทางรอด!”
“เข้ามาเถอะ ให้นักพรตอย่างข้าดูหน่อยว่าแกมีไพ่ตายอะไร!”
สิ้นคำ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป ในมือปรากฏหนอนกู่สีดำตัวหนึ่งที่มีใบหน้าคนอยู่บนลำตัว ดูวิปริตอย่างยิ่ง!
และนี่ก็คือวัตถุผีร่วมกำเนิดของเขา หนอนกู่ผี!
“มั่นใจขนาดนั้นเชียว?”
ไป๋เยวียนสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย ก่อนยิ้มแล้วเอ่ยว่า