“เอาละ อย่าคิดมากเลย ฉันไม่ได้สนใจแกสักเท่าไร ภูเขาหมิงก็แค่ลูกเดียว จะทำลายก็ทำลายไปเถอะ”
ชายหนุ่มส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า
“ฉันบอกไปแล้ว ฉันมาเพื่อพบสหายเก่าเท่านั้น”
ไป๋เยวียนไม่เอ่ยอะไร แต่กลับคิดในใจว่า
สหายเก่า ไม่ใช่ผมหรือ?
ชายหนุ่มดูเหมือนจะอ่านความคิดของเขาออก จึงส่งสายตาดูแคลนมาให้ คล้ายกำลังพูดว่า แกมีสิทธิ์ด้วยหรือ?
สายตาของเขาเลื่อนไปยังหน้าอกของไป๋เยวียน ก่อนกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า
“หน้ากากผี ไม่ได้เจอกันเสียนาน ไม่ออกมาพบสหายเก่าหน่อยหรือ?”
สิ้นเสียงของเขา
ท้องฟ้าที่เดิมแจ่มใสพลันมืดครึ้มลงทันที
เหนือศีรษะของทั้งสอง ปรากฏหน้ากากผีขนาดมหึมาขึ้นมา ราวกับปกคลุมท้องฟ้าทั้งผืน แผ่แรงกดดันน่าสะพรึงกลัวออกมา!
“พี่ผี!”
ไป๋เยวียนเผยสีหน้าดีใจ ในใจพลันรู้สึกปลอดภัยขึ้นมา
สำหรับเขาแล้ว ขอแค่พี่ผีอยู่ที่นี่ ปัญหาทั้งหมดก็ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป!
เวลานี้ หน้ากากผีไม่ได้ตอบ แต่กลับอ้าปากกว้างฉับพลัน พุ่งลงมาหาชายหนุ่ม หมายจะกลืนเขาเข้าไปในคำเดียว!
“แกยังใจร้อนเหมือนเดิม...”
ชายหนุ่มมองปากมหึมาที่โถมลงมา สีหน้าเรียบเฉย
วินาทีถัดมา
ดวงตาทั้งสองของเขาพลันแดงก่ำ ลำแสงสีแดงสายแล้วสายเล่าพวยพุ่งออกจากนัยน์ตา ก่อนเข้าปกคลุมหน้ากากผีในชั่วพริบตา
หน้ากากผีเคลื่อนไหวช้าลงอย่างฉับพลัน แต่ยังคงพุ่งเข้าใกล้ชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว
ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นหน้าผากก็แยกออก เผยดวงตาที่สามขึ้นมา!
แต่เรื่องยังไม่จบเพียงเท่านั้น
ผิวหน้าส่วนอื่นของเขาทยอยแยกออก เผยดวงตาประหลาดขึ้นมาทีละดวง ชวนให้ขนลุกขนพองยิ่งนัก!