“ไม่เอาน่า ปีใหม่ทั้งที ทำไมเจอแต่เรื่องประหลาด ๆ ...”
เขาถอนหายใจจนไม่รู้จะพูดอะไรดีแล้ว
ดูจากตอนนี้ หน่วยข่าวกรองของชุมชนนี่ไม่น่าเชื่อถือเอาซะเลย ไอ้ที่แท้ก็แค่พวกต้มตุ๋นหาเงิน แต่กลับถูกโยงว่าเป็นผีที่ฆ่าคนทั้งครอบครัว...
“พูดมาตรง ๆ ว่าที่แกล้งทำเป็นผีมีจุดประสงค์อะไร?”
ชายคนนั้นเกาหัวเล็กน้อย แล้วพูดต่อว่า “ก็แค่เพิ่มบรรยากาศเทศกาลหน่อยไง...”
“นี่มันตรุษจีนนะ ไม่ใช่ฮาโลวีน!”
ไป๋เยวียนชำเลืองมองอีกฝ่ายแล้วพูดว่า “ถึงจะเป็นฮาโลวีนจริง ๆ ประเพณีสมัยนี้ก็ไม่มีใครแต่งเป็นผีแล้ว”
“...”
ชายคนนั้นเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วก็พูดอย่างซื่อสัตย์ว่า
“ก็แค่ช่วงตรุษจีนเงินไม่พอ อยากหาเงินไปซื้อของปีใหม่...”
“หาเงิน!?”
ไป๋เยวียนมุมปากกระตุก ส่ายหน้าน้อย ๆ อย่างช่วยไม่ได้
เขาเคยเห็นคนภูตวิญญาณต้มตุ๋นหลอกลวง แต่ยังไม่เคยเห็นใครแกล้งทำเป็นผีมาหลอกเอาเงินมาก่อน
ยุคนี้ช่างมีสารพัดผีสางนางไม้โผล่มาตามสมัย...
“แต่เธอมาอยู่ในตรอกแบบนี้ จะมีคนเดินผ่านหรือไง?”
“ปกติฉันจะออกไปหาลูกค้าเอง วันนี้เพิ่งเริ่มงาน ก็เจอเธอพอดี...”
“...”
ไป๋เยวียนส่ายหน้าแล้วถามต่อว่า “หลอกมาได้เท่าไหร่แล้ว?”
“หกร้อยหกสิบหกหยวน”
“แค่นั้นเองเหรอ?”
“เดิมทีเป็นหกร้อยหกสิบแปดหยวน แต่ฉันคืนไปสองหยวน จะได้เป็นเลขมงคลไง”
“...”
ไป๋เยวียนหน้ามืดตามืด ไอ้นี่ทำเป็นผีทั้งที ยังจะเอาฤกษ์เอาชัยอีกเรอะ?!