“อาจารย์หวาง ล่วงเกินแล้ว!”
ชายคนหนึ่งเชื่อคำพูดของไป๋เยวียน จึงก้าวออกไปอย่างไม่ลังเล หมายฉวยโอกาสเอาเปรียบ
อย่างไรเสีย นี่ก็เป็นคริสตัลผีตั้ง 50 เม็ด
ไม่มีใครต้านทานสิ่งล่อใจเช่นนี้ได้...
ขณะที่เขากำลังจะลงมือ สีหน้าพลันเปลี่ยนไป ชี้ไปด้านหลังของหวางหลีแล้วร้องลั่นว่า
“ดูนั่น! จานบิน!”
“...”
ไป๋เยวียนที่อยู่ด้านล่างกระตุกมุมปาก เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายอยากเลียนแบบเขา ใช้แผนลอบโจมตี...
แต่นี่มันปลอมเกินไปหน่อยไหม
คิดว่าหวางหลีเป็นคนโง่หรือไง?
เป็นอย่างที่คิด หวางหลีพุ่งเข้าไปทันที เพียงหมัดเดียวก็ซัดอีกฝ่ายจนกระอักเลือด ปลิวลอยละลิ่วไปตกกลางฝูงชน
“...”
ชายคนนั้นเบิกตากว้าง ไม่เข้าใจว่าเหตุใดแผนลอบโจมตีที่อุตส่าห์วางไว้อย่างดีถึงล้มเหลวอย่างหมดรูป...
ภาพอันดุดันตรงหน้าทำให้ทุกคนใจหายวาบขึ้นมาอีกครั้ง
ขณะนั้น ไป๋เยวียนที่อยู่ด้านล่างก็เอ่ยเสียงเบาว่า
“อาจารย์หวางบาดเจ็บภายในแล้ว แค่หมัดเดียวก็จัดการได้แท้ ๆ แต่หมอนั่นกลับต่อยไม่โดนสักหมัด...น่าผิดหวังจริง ๆ...”
“เสี่ยวหาน นายจะขึ้นก่อน หรือฉันจะขึ้น?”
“ฉันขึ้นก่อน!”
ทันใดนั้น ชายอีกคนก็ทนต่อสิ่งล่อใจไม่ไหว ก้าวขึ้นเวทีก่อนใคร
“ขอแค่หมัดเดียวก็พอ...”
ฉีเย่าท่องย้ำในใจไปพลาง เรียกวัตถุผีร่วมกำเนิดของตนออกมา
ธูปสีดำแท่งหนึ่งปรากฏขึ้นในมือเขา
เมื่อขยับจิต ธูปดำก็ลุกไหม้ขึ้นในพริบตา
ควันสีขาวสายหนึ่งลอยกรุ่น แผ่ขยายไปทั่วทุกทิศ ไม่นานก็ปกคลุมโรงยิมไปเกือบครึ่ง ราวกับมีหมอกหนาทึบเข้าครอบงำ
ฉีเย่าขยับสีหน้า ฉวยโอกาสนี้พุ่งเข้าโจมตีก่อน!