“ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง”
ต้นไม้ล้มลงอีกสามต้น หลินเสี่ยวหว่านเหนื่อยจนแขนสั่น ถึงอย่างไรพละกำลัง 3 แต้มก็แทบไม่ช่วยอะไร แถมพลังชีวิตยังลดลงอีกด้วย
แยกชิ้นส่วนแล้วได้รับ【แผ่นไม้*6】
หลินเสี่ยวหว่านพยักหน้าอย่างพอใจ เก็บขวานแล้วถือส้อมไม้ เดินสำรวจไปทั่วดงไม้
รอบอาณาเขตของหลินเสี่ยวหว่านมีดงไม้กระจัดกระจายอยู่ ไม่ถึงกับเป็นป่าทึบ อย่างน้อยจากบริเวณที่สำรวจตอนนี้ นอกจากต้นไม้กับพุ่มไม้ประปรายแล้ว ก็ยังไม่พบทรัพยากรอื่น
ตอนนี้เป็นเวลา 13:49 น. เพื่อความปลอดภัย เธอต้องออกจากป่ากลับอาณาเขตก่อนห้าโมงครึ่ง เวลาออกล่าสมบัติอย่างอิสระเหลือไม่มากแล้ว
ช่วงเริ่มเกม ค่าสถานะของผู้เล่นต่ำเกินไป ต่อให้เป็นหมาแมวที่ไหนพุ่งเข้ามา ก็มีสิทธิ์โดนสังหารได้ง่าย ๆ
ในป่าตอนกลางคืนไม่มีกฎคุ้มครองมือใหม่ พวกที่อาศัยช่วงคุ้มครองมือใหม่แล้วไม่ยอมกลับไปอยู่ในอาณาเขต หรือไม่เชื่อแล้วยังกล้าเดินเพ่นพ่านข้างนอก ล้วนโดนฆ่าตายกันหมด แค่นี้ก็อธิบายได้ชัดเจนแล้ว
ในเมื่อเวลาเหลือไม่มาก สิ่งสำคัญต่อจากนี้ก็คือหาอาหารกับน้ำ ส่วนการตัดฟืนคงต้องพักไว้ก่อน
หลินเสี่ยวหว่านเดิน ๆ หยุด ๆ อยู่ในป่า พืชกว่า 80% เธอไม่รู้จัก แม้แต่เห็ดหรือผลไม้ที่ไม่คุ้นเคยก็ไม่กล้าแตะ พลังชีวิตแค่ 80 แต้มทนให้เธอเสี่ยงไม่ได้ หากเผลอไปเจอราชันพิษ ยาถอนพิษระดับต่ำคงช่วยอะไรไม่ได้
พอเปิดโรงประมูลเมื่อไร เธอต้องซื้อคู่มือทรัพยากรพื้นฐานสักเล่ม อยู่ในสนามทดสอบปฐมกาลแบบคนตาบอดคลำทางคงมีชีวิตได้ไม่นาน
เดินต่อไปอีกราวครึ่งชั่วโมง หลินเสี่ยวหว่านก็ได้ยินเสียงน้ำไหลแว่ว ๆ มาจากที่ไกล เธอรู้อยู่แล้วว่าต้นไม้เติบโตดีขนาดนี้ จะไม่มีแหล่งน้ำได้อย่างไร
เดินอ้อมต้นไม้ใหญ่ไปสองสามต้น ในที่สุดหลินเสี่ยวหว่านก็เห็นแม่น้ำสายเล็ก กว้างราว 4-5 เมตร ลึกประมาณ 1-2 เมตร ริมแม่น้ำมีหญ้าขึ้นหนาแน่น น้ำใสจนมองเห็นก้นแม่น้ำ บนดินโคลนชื้นริมตลิ่งมีรอยเท้าสัตว์เล็กอยู่หลายรอย
หลินเสี่ยวหว่านตัดสินใจว่าช่วงสองสามวันข้างหน้าจะมาสำรวจแถวนี้บ่อย ๆ หากไม่มีแหล่งน้ำที่ใกล้กว่านี้ ที่นี่อาจกลายเป็นจุดตักน้ำชั่วคราวของเธอ
พูดถึงเรื่องตักน้ำ หลินเสี่ยวหว่านก็กลุ้มขึ้นมา เธอไม่มีอุปกรณ์เลย จะขนน้ำกลับไปได้ยังไง
ถ้าหีบสมบัติไม่สลายหายไปเองก็คงดี อย่างน้อยก็มีไม้ใช้ทำภาชนะเก็บน้ำแบบสำเร็จรูปได้
หลินเสี่ยวหว่านไม่อยากดื่มน้ำดิบ ถึงจะอยู่ในเกมก็ห้ามดื่มน้ำจากแม่น้ำที่ไม่ผ่านความร้อนหรือกินเนื้อที่ยังไม่สุกอยู่ดี จีนออกคำสั่งห้ามอย่างเด็ดขาดหลายครั้งแล้ว หากไม่ระวังก็อาจเกิดปัญหาขึ้นจริง ๆ
ยังดีที่ตอนนี้หลินเสี่ยวหว่านยังทนไหว เธอครุ่นคิดว่าต้องหาทางทำภาชนะใส่น้ำให้ได้ จะไปหาต้นไผ่ หรือถ้าไม่ไหวจริง ๆ ก็ใช้ไม้คว้านทำกะละมังสักใบ
หลินเสี่ยวหว่านเดินสำรวจต่อไปตามลำน้ำ ดูเหมือนว่าทรัพยากรพืชแถวริมแม่น้ำจะอุดมสมบูรณ์กว่าเดิม พุ่มไม้ก็ขึ้นหนาแน่นขึ้นด้วย
เดินไปได้ไม่ไกล หลินเสี่ยวหว่านก็พบแปลงผลเบอร์รีดินเล็ก ๆ ผลลูกเล็กสีแดงสดโดดเด่นอยู่กลางพงหญ้า
หลินเสี่ยวหว่านใช้ส้อมไม้เขี่ยพงหญ้ารอบ ๆ อย่างระมัดระวัง ตรวจดูจนทั่ว แม้สัตว์จะไม่จู่โจมคนก่อน แต่ถ้าเผลอไปเหยียบพวกมันเข้า พวกมันก็คงไม่รังเกียจที่จะได้กินเนื้อคน
เมื่อแน่ใจว่าไม่มีสัตว์ซ่อนอยู่ในพงหญ้า หลินเสี่ยวหว่านก็นั่งยอง ๆ แล้วเริ่มเก็บผลไม้
นิ้วเรียวหยิบผลสีแดงลูกหนึ่งขึ้นมาใส่ปากแล้วกัด รสเปรี้ยวอมหวานพร้อมกลิ่นผลไม้หอมฟุ้ง “ว้าว~ รสนี้แหละ ผลเบอร์รีดิน”
【ผลเบอร์รีดิน (ทั่วไป): พืชล้มลุกธรรมดา ผลกินได้ ฟื้นฟูพละกำลังได้เล็กน้อย】
สภาพแวดล้อมทางธรรมชาติของจีนปนเปื้อนไปแล้ว 40% ในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบหนักที่สุด จำนวนชนิดพืชลดลงไปหนึ่งในสาม ผลเบอร์รีดินนี่หลินเสี่ยวหว่านไม่ได้เห็นมาหลายปีแล้ว
ทุกวันนี้ฐานเพาะปลูกขนาดใหญ่ในจีนส่วนมากปลูกพืชผักผลไม้ที่ให้ผลผลิตสูง ผลไม้ลูกเล็กแบบนี้แทบหายากจนไม่เหลือแล้ว ไม่นึกเลยว่าในโลกปฐมกาลจะมีอยู่ด้วย
หลินเสี่ยวหว่านเก็บไปกินไป ผลเบอร์รีดินลูกเล็กเกิน ต่อให้กินเท่าไรก็ไม่อิ่ม อย่างน้อยก็ได้กินของหวานแก้ปาก
เธอเก็บจนหมดทั้งแปลง ได้ผลไม้มา 39 ลูก สีแดงสดเต็มกำมือ ดูน่ากินสุด ๆ หลินเสี่ยวหว่านเก็บทั้งหมดเข้ากระเป๋า เตรียมเอาไว้กินตอนกลางคืน
ตอนที่เธอหันหลังเตรียมเดินเลียบแม่น้ำต่อ จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงดังมาจากพงหญ้าข้างตัว
หลินเสี่ยวหว่านค่อย ๆ ถอยหลังไปสองสามก้าว กำส้อมไม้ในมือแน่น จ้องพงหญ้าเขม็งโดยไม่ขยับ
หลังเสียงสวบสาบดังขึ้นพักหนึ่ง งูดอกตัวยาวราวหนึ่งเมตรก็เลื้อยออกมาจากหลังพงหญ้า
งูดอกสีเหลืองสลับเขียวชูหัวขึ้น รูม่านตาเรียวตั้งจ้องหลินเสี่ยวหว่านอย่างเย็นชา พร้อมแลบลิ้นออกมาไม่หยุด
【งูดอกวงแหวนเหลืองมรกตเลเวล 1 (ทั่วไป): มีพิษร้ายแรง; พลังโจมตี 7, ความเร็ว 8, พลังชีวิต 90; สกิล: พุ่งกระโจน ฉันกระโดดได้ไวเหมือนสายฟ้าเลยนะ! แค่แลบลิ้นก็จดจำกลิ่นของเธอได้แล้ว】
เดิมทีหลินเสี่ยวหว่านไม่คิดจะปะทะกับงูตัวนี้ซึ่งหน้า ตั้งใจว่าจะพัฒนาตัวเองอีกสักพักแล้วค่อยกลับมาสู้
งูไม่เพียงโจมตีแรงและเคลื่อนที่เร็ว แต่ยังมีพิษด้วย ในตอนนี้หลินเสี่ยวหว่านยังรับมือมันได้ไม่ง่ายนัก
จนกระทั่งเธอเห็นข้อความในค่าสถานะของงูที่ว่า จดจำกลิ่น...
หลินเสี่ยวหว่านจ้องงูที่แลบลิ้นไม่หยุด พลันเดือดดาลขึ้นมาทันที
เธอไม่ได้คิดจะทำอะไรมันแท้ ๆ แต่มันกลับจดจำกลิ่นของเธอ นี่คิดจะแอบลอบกัดหรือไง? ร้ายกาจเกินไปแล้ว ทนไม่ได้!
ไม่กลัวโจรขโมยของ แต่กลัวโจรจ้องจะขโมยนี่แหละ!
เธอมียาเพิ่มพลังชีวิตกับแคปซูลถอนพิษอยู่ ครบทั้งสองชั้น จะขี้ขลาดไม่ได้ วันนี้ต้องฆ่ามันให้ได้!
หลินเสี่ยวหว่านหยิบแผ่นไม้ออกมาวางตั้งไว้ตรงหน้า แล้วกำส้อมไม้ยาว 2 เมตรไว้ในมือ กล้ามเนื้อทั่วร่างเกร็งแน่น จ้องงูพิษเขม็ง
【แจ้งเตือนระบบ: ใช้สกิลสำเร็จ พลังชีวิต -1%】
【แจ้งเตือนระบบ: คุณได้รับ พลังชีวิต +30】
มันคิดร้ายกับฉันจริง ๆ ด้วย!!!
ทันใดนั้นงูพิษก็พุ่งตัวออกมาอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาก็มาถึงตรงหน้าหลินเสี่ยวหว่าน
หลินเสี่ยวหว่าน: ชาไปทั้งตัวเลย! พวกสายโจมตีระยะไกลนี่ข่มฉันชัด ๆ!
ครั้งแรกก็ขโมยพลังชีวิตได้แล้วเหรอ? ขโมยพลังชีวิตได้ก็แปลว่าอีกฝ่ายถูกโจมตีแล้ว แบบนี้เธอก็สวนกลับได้เต็มที่น่ะสิ!
วิถีสวรรค์! โชคดีเกินไปแล้วมั้ง!
หลินเสี่ยวหว่านตอบสนองฉับไว คว้าส้อมไม้แล้วแทงไปยังจุดที่งูพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
ยิ่งยาวยิ่งได้เปรียบ เมื่อรับมือกับตัวเล็กที่เคลื่อนที่เร็ว ส้อมไม้ก็ทำให้รู้สึกปลอดภัยกว่า แต่ส้อมไม้ที่เคยใช้จัดการแมงป่องนักเลงได้อย่างไม่พลาด กลับแทงไม่โดนในตอนนี้
ความเร็ว 8 แต้มของงูพิษไม่ใช่เล่น ๆ ยังดีที่แผ่นไม้ตั้งขวางอยู่ตรงหน้าหลินเสี่ยวหว่าน งูจึงพุ่งไปทางด้านซ้ายของเธอ
ตอนหลินเสี่ยวหว่านเหวี่ยงส้อมไม้ฟาดไปทางงูพิษ งูก็กระโดดขึ้นอีกครั้งแล้วพุ่งเข้าใส่ขาของเธอโดยตรง
หลินเสี่ยวหว่านที่กลัวสัตว์ลำตัวนิ่มมาตั้งแต่เด็กสะดุ้งเฮือก ขาของเธอขยับเร็วกว่าสมองเสียอีก
แผ่นไม้ตรงหน้าถูกเตะกระเด็นออกไปทันที แผ่นไม้มาตรฐานที่ทั้งกว้างทั้งยาวช่วยชีวิตเธอไว้ มันฟาดงูพิษจนล้มลงได้จริง ๆ!
งูพิษตกลงพื้นแล้วเตรียมเลื้อยหนี หลินเสี่ยวหว่านจะปล่อยมันหนีไปได้อย่างไร
ไม่มีเวลาคิดมาก เธอหยิบแผ่นไม้อีกหลายแผ่นออกจากกระเป๋าแล้ววางเรียงปิดทับไปทางงู
แมวตาบอดยังมีโอกาสจับหนูได้ หรือไม่ก็เธอคงโชคดีจริง ๆ เพราะมีแผ่นไม้แผ่นหนึ่งทับงูตัวนั้นเอาไว้ได้พอดี
หลินเสี่ยวหว่านไม่รอให้มันคลานออกมาจากใต้แผ่นไม้ รีบลงมืออย่างว่องไว ใช้ส้อมไม้ยาว 2 เมตรกดจุดเจ็ดชุ่นของงูไว้ทันที
คงเพราะเคยจัดการแมงป่องมาหลายตัว ร่างกายจึงตอบสนองไปเอง หลินเสี่ยวหว่านใช้มือข้างหนึ่งกดส้อมไว้แน่น อีกข้างยกขวานขึ้นอย่างชำนาญ แล้วฟาดลงไปปัง ๆ ขวานหินกวัดแกว่งเร็วเสียจนแทบเห็นเป็นภาพติดตา
ระหว่างฟาดเธอก็ใช้สกิล 1 ไปด้วย แต่น่าเสียดายที่ขโมยอะไรมาไม่ได้เลย
“เฮ้อ! แม่เจ้า เกือบโดนกัดแล้ว ตกใจแทบตาย!”
หลินเสี่ยวหว่านไม่มีอารมณ์ตั้งใจฟังการแจ้งเตือนของระบบ เธอทรุดตัวนั่งลงกับพื้น พอหยุดแล้วถึงได้รู้สึกว่ามือไม้ไร้เรี่ยวแรง
ตัวบางแถมมีแต่การโจมตีธรรมดา ศึกนี้ทำเอาหลินเสี่ยวหว่านหัวร้อนสุด ๆ แค่งูตัวเลเวล 1 ยังสู้ยากขนาดนี้ แล้วต่อไปเธอจะทำยังไงดีเนี่ย
เมื่อใจเย็นลง หลินเสี่ยวหว่านก็รีบตรวจดูรางวัลจากระบบ
【แจ้งเตือนระบบ: คุณสังหารงูดอกวงแหวนเหลืองมรกตเลเวล 1 (ทั่วไป) ได้รับค่าประสบการณ์ +90, พลังงานอาณาเขต +2】
【แจ้งเตือนระบบ: คุณได้รับหีบสมบัติไม้*1】
【เนื้องู*2, หนังงู*1, ยาเม็ดสีแดง*2, เมล็ดผลเบอร์รีดิน*3】
กระเป๋าใส่ของไม่พอแล้ว ฮ่า ๆ หลินเสี่ยวหว่านอดไม่ได้ที่จะเปิดหีบสมบัติไม้
ได้รับ【มีดสั้นคมกริบ*1, แบบแปลนกระท่อมไม้*1, การ์ดเพิ่มช่องกระเป๋า*5, หม้อเหล็กเก่าสภาพทรุดโทรม*1】
“อาฮ่า! สวรรค์ไม่ปิดทางคนจริง ๆ แค่นี้ก็เรียบร้อยแล้ว! พลังของค่าสถานะโชคเต็มนี่น่ากลัวจริง ๆ!”
หีบสมบัติไม้ให้ของชิ้นใหญ่โผล่มาอีกแล้ว!
ตามปกติหีบสมบัติไม้จะเปิดได้แค่ 2-3 ชิ้น แต่สองครั้งติดกันกลับให้ของดีมาตั้ง 4 ชิ้น หลินเสี่ยวหว่านดีใจจนหัวใจเบิกบาน
หลังใช้การ์ดเพิ่มช่องกระเป๋า กระเป๋าของหลินเสี่ยวหว่านมี【หินจุดไฟ, แผ่นไม้*26, เหล็กในหางแมงป่องเลเวล 1*11, แคปซูลถอนพิษขั้นต้น*6, เมล็ดพืชหนาม*6, เหล็กในพิษแมงป่องชั้นยอด, ยาเม็ดสีแดง*4, ม้วนสัญญาระดับต้น, พลั่วหิน, ผลเบอร์รีดิน*39, เนื้องู*2, หนังงู, เมล็ดผลเบอร์รีดิน*3, มีดสั้นคมกริบ, แบบแปลนกระท่อมไม้, หม้อเหล็กเก่าสภาพทรุดโทรม】
เหลือช่องเก็บของแค่ 1 ช่องแล้ว
บนพื้นยังมีขวานหินกับส้อมไม้วางอยู่ ตอนจัดกระเป๋า หลินเสี่ยวหว่านถึงได้เข้าใจความสุขของค่าสถานะโชคเต็มอย่างแท้จริง เธอนี่มันสุดยอดไปเลย!