ปี 2188 ดาวสีน้ำเงินถูกอารยธรรมชั้นสูงแห่งจักรวาลปฐมกาลทำเครื่องหมายว่า 【ดาวทรัพยากรสำหรับล่า — หมายเลข 798】
ตามสนธิสัญญาจักรวาลปฐมกาล ดาวสีน้ำเงินถูกระบบปฐมกาลควบคุมดูแลชั่วคราว และเริ่มสงครามเอาชีวิตรอดของอารยธรรม
มีโอกาสท้าทายทั้งหมด 5 ครั้ง ทุก 3 ปีจะสุ่มเกณฑ์ผู้เข้าทดสอบ 100,000 คน เป้าหมายสูงสุดคือไขกุญแจพันธุกรรมให้สำเร็จ หากทำได้ อารยธรรมจะก้าวกระโดด แต่ถ้าทุกคนตาย ดาวสีน้ำเงินก็จะกลายเป็นเขตมรณะ
วันที่ 1 กันยายน ปี 2203 ณ ฐานเพาะปลูกทางการเกษตรหมายเลข 98989 ในมณฑลเอชของหัวเซี่ย กลุ่มคนกำลังเก็บรากบัวอยู่ในบ่อโคลน
ทันใดนั้น เสียงประกาศจากระบบปฐมกาลก็ดังขึ้น
【ติ๊ง~】
【ระบบปฐมกาล: ชาวหัวเซี่ย — “หมอฉินสือ” ใช้ไข่มุกทองชะตาฟ้า 1 เม็ด ชะตาฟ้าของดาวสีน้ำเงิน +1 ชะตาประเทศหัวเซี่ย +10】
“ฮ่า ๆ ชะตาประเทศหัวเซี่ยเพิ่มอีก 10 แต้มแล้ว! ข้ออักเสบเรื้อรังของฉันคงดีขึ้นไม่น้อยในฤดูหนาวนี้แน่!”
พอประกาศจากระบบดังขึ้น บรรยากาศในบ่อโคลนก็กลับมาคึกคักทันที
“หมอฉินสือเป็นคนใจกว้างจริง ๆ นับครั้งนี้ก็ใช้ไข่มุกทองชะตาประเทศไปแล้วเป็นครั้งที่ 4 ในปีนี้สินะ ฉันรู้อยู่แล้วว่าหัวเซี่ยของเราคงโชคร้ายแบบนี้ไปตลอดไม่ได้”
“ถ้ายายฉันทนอยู่จนถึงปลายปีที่แล้วได้ ด้วยไข่มุกทองชะตาประเทศไม่กี่เม็ดนี้ บางทีแกอาจอยู่ต่อได้อีกหลายปี เฮ้อ”
“เกมปฐมกาลเพิ่งเริ่มมากี่ปีเอง สภาพแวดล้อมก็แย่ลงไป 40% แล้ว อายุขัยเฉลี่ยลดลง 15 ปี ประชากรก็ลดไปตั้งห้าร้อยล้านคน...”
หลานเซ่อฟังแล้วขมวดคิ้ว บรรยากาศดี ๆ ที่ควรค่าแก่การฉลองกำลังจะหม่นลงเพราะคำรำพึงสองประโยคนั้น เขาจึงเปลี่ยนเรื่องอย่างแนบเนียน แล้วยิ้มทักหญิงวัยสามสิบกว่า ๆ คนหนึ่งในกลุ่ม
“นี่ หนิวเหมยลี่ หมอฉินสือนี่รู้จักกับเธอหรือเปล่า...”
หลินเสี่ยวหว่านออกแรงดึงรากบัวยาวสิบกว่าเซนติเมตรขึ้นมา โยนลงตะกร้าสานที่ตัวเองทำไว้ แล้วรีบเงยหน้ามองพี่สาวคนสวยในกลุ่ม
กลางบ่อโคลนที่เต็มไปด้วยใบบัวเหี่ยว มีหญิงสาวชุดดำรวบผมเป็นมวย กำลังปัดโคลนสกปรกออกจากรากบัว
เธอเงยหน้าขึ้นยิ้มให้หลานเซ่อ ใบหน้าสดใสไม่เห็นแววหม่นหมองแม้แต่น้อย คิ้วสวยเลิกขึ้นเล็กน้อย ก่อนตอบตรง ๆ โดยไม่กระมิดกระเมี้ยนว่า
“ตอนนั้นยังไม่มีโลกปฐมกาล พวกเรายังหนุ่มสาวกันอยู่ ชีวิตก็ดี๊ดี ฉันคบกับแฟนคนหนึ่ง ซึ่งก็คือหมอฉิน...ฉินสือคนนั้นนั่นแหละ งานแต่งก็จองวันไว้แล้ว ใครจะไปคิดล่ะว่า...”
“เรื่องนี้ฉันรู้ ได้ยินว่าเขาปลุกพลังพรสวรรค์สายพละกำลังระดับบีขึ้นมา สายพละกำลังเลยนะ!”
“ใช่น่ะสิ ไอ้สารเลวนั่นทำชั่วแล้วยังอยู่ดีได้เป็นพันปี โชคดีที่อย่างน้อยก็ยังพอเป็นลูกผู้ชาย รู้จักสร้างชื่อให้หัวเซี่ยในสนามรบโลกปฐมกาล ยังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง”
ดูท่าหนิวเหมยลี่จะเป็นคนใจกว้างมาก ระหว่างพูดก็ยังทำงานในมือไม่หยุด
“หมอฉินสือยังเป็นผู้ชายเฮงซวยด้วยเหรอเนี่ย เฮ้อ~ เล่ารายละเอียดหน่อยสิ...”
หนิวเหมยลี่โยนรากบัวลงตะกร้าสาน แล้วคว้าปลาหลดตัวยาวเท่าฝ่ามือได้อย่างว่องไว นัยน์ตาเป็นประกายก่อนร้องว่า “เฮ้ โชคมาถึงจริง ๆ ด้วย~”
เธอกำปลาหลดไว้แน่น แล้วเลิกคิ้วพูดต่อว่า “ฉันเป็นเลขหนึ่ง สามไปเจอเลขสี่ก่อน จากนั้นสามก็มาเจอฉัน สามกับสี่รู้ว่าฉันเป็นเลขหนึ่ง แล้วพวกเราสามคนก็ไปหาเลขห้า...”
ประโยคนี้แม้จะสั้น แต่เนื้อหาสำคัญอัดแน่นเหลือเกิน
หลินเสี่ยวหว่านคิดว่าอาจเป็นเพราะท่องคู่มือพื้นฐานผู้เล่นปฐมกาลมากเกินไปจนสมองเริ่มไม่ไหว ทำไมวันนี้ฟังเรื่องซุบซิบไม่รู้เรื่องเลยนะ
หลินเสี่ยวหว่านกำลังมึนงง ยังคิดไม่ออกเสียที หลี่ฮุ่ยเอ๋อร์ที่อยู่ข้าง ๆ ก็ถามขึ้นมาทันทีว่า “แล้วเลขสองล่ะ พี่?”
หลี่ฮุ่ยเอ๋อร์ยังถามเลขสองไม่ทันจบ หลินเสี่ยวหว่านก็ยังไม่ทันได้หัวเราะเยาะเธอ วินาทีถัดมาเธอก็ปรากฏตัวขึ้นกลางพื้นที่สีขาวอย่างไร้สาเหตุ
【ติ๊ง~】
【ยินดีต้อนรับสู่สนามทดสอบมือใหม่ของโลกปฐมกาล!】
เสียงประกาศกลไกไร้อารมณ์ดังขึ้นข้างหูหลินเสี่ยวหว่าน
หลินเสี่ยวหว่านได้สติทันที เธอถูกเลือกแล้ว และได้เข้าสู่โลกปฐมกาล
หลินเสี่ยวหว่านกวาดตามองแผงหน้าจอเรืองแสงตรงหน้าอย่างละเอียด
ช่องกระเป๋าไอเทมว่างเปล่า ข้อมูลตัวละครก็ว่างเปล่า มีเพียงข้อความสั้น ๆ สองบรรทัดตรงหน้า
หลินเสี่ยวหว่านมองเสื้อผ้ากับรองเท้าที่สวมอยู่ ซึ่งยังเป็นชุดตอนขุดรากบัว ระบบทำความสะอาดให้เรียบร้อย ไม่มีโคลนหรือน้ำสกปรกเหลืออยู่แล้ว
แต่โทรศัพท์มือสองกับถั่วคั่วที่อยู่ในกระเป๋าหายไปหมด
【ชาวดาวสีน้ำเงิน — มนุษย์ดาวล่า 798 การทดสอบมือใหม่ปฐมกาลครั้งที่ 5 เริ่มต้นอย่างเป็นทางการ】
【ครั้งนี้มีมนุษย์ 100,000 คนจากดาวล่า 798 เข้าร่วมการทดสอบมือใหม่】
【สมบัติประเภทชะตาฟ้าที่ผู้เล่นได้รับในเกม สามารถเพิ่มชะตาฟ้าให้ดาวเคราะห์และขุมกำลังที่สังกัดได้ หากผู้เล่นตาย จะย้อนคืนเป็นภัยพิบัติ】
【เมื่อสร้างข้อมูลส่วนตัวของผู้เล่นเสร็จ จะถูกส่งตัวไปยังสนามทดสอบมือใหม่ของโลกปฐมกาลโดยอัตโนมัติ】
【โปรดตั้งชื่อ】
【หลินเสี่ยวหว่าน】
เพื่อเลี่ยงความอับอายขายหน้าจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน หลินเสี่ยวหว่านจึงใช้ชื่อจริงอย่างซื่อสัตย์ ยังไงไม่ว่าจะตั้งชื่ออะไร ประเทศก็ต้องตรวจสอบและบันทึกข้อมูลอยู่ดี
อีกอย่าง บทเรียนจากคนก่อน ๆ ยังชัดเจนอยู่เลย อย่างเช่นสิบอันดับแรกในตารางจัดอันดับหัวเซี่ย มีชื่ออย่าง 【ให้อาหารหมูแก่หัวหน้า】 【มือซ้ายถือไก่หนึ่งตัว】 และ 【ไข่เหล็กอย่าร้องไห้】 ตั้งชื่อได้...เฮ้อ
หลินเสี่ยวหว่านไม่กล้าคิดเลยว่าตอนที่ทั้งสามคนถูกประกาศชื่อให้คนทั้งประเทศได้ยิน จะอับอายขนาดไหน
【ติ๊ง! กำลังสุ่มพรสวรรค์...】
การตั้งค่าของโลกปฐมกาลเหมือนเกมที่เล่นบนดาวสีน้ำเงิน พรสวรรค์และสกิลแบ่งเป็น 9 ระดับ ได้แก่ เอฟ อี ดี ซี บี เอ เอส เอสเอส และเอสเอสเอส
หลินเสี่ยวหว่านจ้องข้อความบนหน้าจออย่างประหม่า ภาวนาเงียบ ๆ ให้โชคระเบิดสักครั้ง
【ติ๊ง! พรสวรรค์ที่คุณสุ่มได้คือ: เต๋าแห่งโจร (เอส)】
【เต๋าแห่งโจร (เอส): โจรก็คือเต๋า เต๋าก็คือโจร วิถีโจรถือหลักโจรมีคุณธรรม หากคนไม่ล่วงเกินข้า ข้าก็ไม่ล่วงเกินคน หากใครกล้ามารังแกข้า ข้าก็จะ...ฮึ ๆ ๆ!】
【สกิลพรสวรรค์ 1: โจรย่อมมีคุณธรรม — ขอเพียงเป้าหมายคิดร้ายต่อฉัน ไม่ว่าจะด่าทอ โจมตี หรือแม้แต่ลดระดับความชื่นชอบ เมื่อเข้าเงื่อนไข ฉันจะมีโอกาสขโมยข้าวของทุกชนิดของเป้าหมายได้ ไม่ว่าจะเป็นเงิน วัตถุดิบ ไอเทม และอื่น ๆ
การใช้สกิลแต่ละครั้งจะเสียพลังชีวิตของตัวเอง 1%】
【สกิลพรสวรรค์ 2: วิถีโจรจะขาดความสง่างามไม่ได้ — เปลี่ยนโฉมชั่วคราว เปลี่ยนชื่อ เผ่าพันธุ์ และรูปร่างได้ โดยไม่ถูกสกิลหรือไอเทมระดับเอสหรือต่ำกว่าส่องทะลุ การใช้สกิลนี้จะใช้พลังเวท 20% ระยะเวลาปลอมตัว 20 นาที คูลดาวน์ 1 ชั่วโมง】
นี่มันพรสวรรค์ระดับเอส! โอกาสมีหนึ่งในหมื่นเลยนะ! ยิ่งไปกว่านั้น สกิลขโมยนี่...หลินเสี่ยวหว่านลองคิดดูแล้ว เหมือนไม่เคยได้ยินว่ามีใครบนดาวสีน้ำเงินมีสกิลคล้าย ๆ กันเลย
ช่างเรื่องโจรหรือไม่โจรก่อน ขอแค่ได้ระดับเอส หลินเสี่ยวหว่านก็รู้แล้วว่าทุกอย่างลงตัว ชีวิตผู้ชนะชัด ๆ!
หลินเสี่ยวหว่านมองคำสำคัญอย่าง “ลดความชื่นชอบ” กับ “คิดร้าย” แล้วตื่นเต้นจนแทบเก็บอาการไม่อยู่
เงื่อนไขอาจจะต่ำไปสักหน่อย แต่ยังไงก็ได้ไปสนามทดสอบปฐมกาลนี่นา!
อยู่ในเกมก็ดีจะตาย แรงกดดันทางศีลธรรมน้อยสุด ๆ ไม่ใช่แค่ทำให้คนอื่นเกลียดตัวเองหรอกเหรอ?
ทำให้คนชอบน่ะยาก แต่ทำให้คนเกลียดนี่ง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วย!
คำคมด่ากราดสารพัดผุดขึ้นมาในหัวหลินเสี่ยวหว่าน ทั้งคำทักทายแบบอันโจว มุกเล่นคำหยาบคาย และคำด่าระดับตำนาน...
“ทีนี้ก็สบายแล้ว มีทริกนี้อยู่ เราก็ไม่ต้องกลัวอดข้าวอดเสื้อในสนามทดสอบอีก ขอแค่ระวังไม่ให้โดนใครตีตายก็พอ!”
มาดูการตั้งค่าสกิลนี้อีกที ใช้พลังชีวิตของตัวเองแค่ 1% แถมไม่มีคูลดาวน์ด้วย!
เธอตื่นเต้นขึ้นมาทันที:
ระบบรู้ตัวไหมว่ากำลังพูดอะไรอยู่? เราจนมานานกี่ปีแล้ว แค่มีสกิลที่ 1 นี้ ต่อให้หมาที่เดินผ่านในโลกปฐมกาลกล้าขู่ เราก็ทำให้มันร้องไห้กลับไปได้!
คงกลัวว่าผู้เล่นจะทำตัวแสบจนโดนรุมตีตาย ระบบถึงได้ใจดีมอบวิชาปลอมตัวให้ด้วย!
สวรรค์ นี่มันพรสวรรค์ระดับเอสที่ไหนกัน นี่มันระดับเอสเอสเอสสุดยอดชัด ๆ!
ขณะที่หลินเสี่ยวหว่านแสยะยิ้มอย่างโง่งม บนไอเทมระดับตำนานเพียงชิ้นเดียวของหัวเซี่ยที่ผูกมัดไว้กับผู้เล่น 【เนตรสัมพันธ์ใจ】 ในช่องพรสวรรค์ระดับเอสก็มีชื่อเพิ่มขึ้นมาอีกชื่อหนึ่งอย่างเด่นชัด
เนตรสัมพันธ์ใจมองเห็นได้แค่ระดับสกิล แต่ไม่แสดงชื่อสกิล แค่นี้ก็พอแล้ว เพราะสกิลระดับเอสไม่มีอันไหนไร้ประโยชน์
เกมปฐมกาลเริ่มต้นมานานกว่าสิบปีแล้ว สำนักงานวิจัยปฐมกาลแห่งหัวเซี่ยก็มีรากฐานอยู่บ้าง ใช้แต้มชะตาฟ้าแลกไอเทมออกมาได้ไม่น้อย ทั้งยังตรวจสอบสถานการณ์ของผู้เล่นในเกมได้แบบเรียลไทม์ และสร้างห้องสังเกตการณ์ขึ้นมาหลายแห่งโดยอาศัยไอเทมติดตามแบบเรียลไทม์
ขณะนี้ ภายในห้องทำงานแห่งหนึ่งของฐานบัญชาการ ทุกคนกลับมาคึกคักอีกครั้งเพราะมีสกิลระดับเอสปรากฏขึ้น
“มีระดับเอสอีกคนแล้ว! รีบรายงานข้อมูลส่วนตัวของหลินเสี่ยวหว่าน แล้วเลื่อนชั้นความลับเป็นระดับหนึ่งทันที!
พาตัวญาติของเธอมาที่สำนักงานใหญ่เป็นการลับ ห้ามให้เกิดเรื่องผิดพลาดเด็ดขาด!”
ส่วนในเกม หลินเสี่ยวหว่านก็ได้เห็นข้อมูลค่าสถานะพื้นฐานของตัวเองเสียที
【ติ๊ง! สร้างข้อมูลส่วนตัวบนแผงสถานะแล้ว】
【หลินเสี่ยวหว่าน (หัวเซี่ย — มนุษย์ — ดาวล่า 798)】
【สกิลพรสวรรค์: เต๋าแห่งโจร (เอส)】
【เลเวล】: 0 (ค่าประสบการณ์ 0%)
【พลังชีวิต: 80/80; พลังเวท: 80/80】
【ค่าสถานะ: พละกำลัง 3 ร่างกาย 6 โชค 10】
【โจมตี】: 3
【ป้องกัน】: 3
【ความเร็ว】: 5
หลินเสี่ยวหว่านมองค่าสถานะทั้ง 6 ของตัวเอง ใจที่กำลังลุกโชนพลันเย็นวาบไปครึ่งหนึ่ง
พรสวรรค์พื้นฐานไม่พื้นฐาน แต่ค่าสถานะกลับพื้นฐานเอามาก ๆ เธอดันเป็นตัวบางสุด ๆ!
ต้องรู้ก่อนว่า นอกจากพลังชีวิตกับพลังเวทแล้ว คะแนนเต็มของค่าอื่น ๆ คือ 10
พละกำลัง 3 ป้องกัน 3 โจมตี 3 บอบบางที่สุดในหมู่ตัวบางเลยทีเดียว
ถึงยังไงตอนนี้เธอก็มีตัวตนในฐานะโจรแล้ว เป็นโจรก็ต้องมีจิตสำนึกของโจร ค่าสถานะต่ำขนาดนี้ ตัวบางขนาดนี้ แล้วต่อไปจะรับการโจมตีไหวได้ยังไง!
หลินเสี่ยวหว่านรู้สึกว่าตัวเองคงนอนชิลไม่ได้แล้ว!
สิ่งเดียวที่ปลอบใจได้คือค่าสถานะโชคเต็ม เธอขโมยของจากคนอื่นในอนาคตจะสำเร็จง่ายขึ้นไหม แล้วจะโดนตีน้อยลงหรือเปล่า
ตอนนี้เรื่องสำคัญที่สุดคือจะเอาชีวิตรอดยังไง?
หลินเสี่ยวหว่านร้อนใจสุด ๆ ตัวเองบอบบางขนาดนี้ ต้องรีบพัฒนาตัวเอง ห้ามเสี่ยง ห้ามหุนหัน ไม่อย่างนั้นในสนามทดสอบที่เต็มไปด้วยอันตราย แค่ก้าวออกจากบ้านก็ได้ตายแน่
แสงวาบขึ้น หลินเสี่ยวหว่านมาถึงป่าที่มีต้นไม้ขึ้นห่าง ๆ กัน
ไม่ไกลจากข้างตัว บนลานหญ้าในป่าขนาดราวสนามฟุตบอล มีพื้นที่เล็ก ๆ อยู่แห่งหนึ่ง ตรงกลางลานหญ้ามีกระท่อมมุงจากโทรม ๆ ตั้งอยู่ ดูท่าที่นั่นคงเป็นดินแดนของเธอแล้ว