ตั้งแต่คืนนั้นเป็นต้นมา เซียวเหยียนจะปรากฏตัวทุกคืนหลังจากที่นางหลับไปแล้ว
ตอนแรก ๆ เพียงแค่จูบเบา ๆ เท่านั้น
ต่อมา เขาก็เริ่มควบคุมตัวเองไม่ไหว
จากเดิมที่จูบแค่ริมฝีปาก ก็ค่อย ๆ เลื่อนไปที่ลำคอ...และที่อื่น ๆ
และทุกครั้งที่เสร็จสิ้น เขาจะนอนลงข้างกายนาง แล้วกอดนางไว้จนหลับไป
เช้าวันหนึ่ง
เซียวเหยียนปรากฏตัวอีกครั้ง มาถึงข้างเตียงเหมือนเช่นเคย
เขาหลับตาลงมองหญิงสาวที่หลับใหลอยู่ตรงหน้า
วันนี้หญิงสาวไม่ได้ใส่ชุดนอนแบบเดิม แต่เปลี่ยนเป็นชุดกระโปรงนอนแทน
ชุดกระโปรงนอนไม่ได้เปิดเผยอะไร แต่ตอนนอน นางคงจะรู้สึกร้อน เลยเตะผ้าห่มออกไปเกือบครึ่งตัว
ท่านอนตะแคงทำให้คอเสื้อที่เรียบร้อยเลื่อนไปด้านข้างเล็กน้อย เผยให้เห็นลำคอที่ขาวผ่องบางเรียว และกระดูกไหปลาร้าที่วิจิตรส่วนหนึ่ง
สายตาของเซียวเหยียนจ้องไปตรงนั้นไม่วางตา
นานทีเดียว เขาจึงยื่นมือออกมา ปลายนิ้วที่เย็นเฉียบวางเบา ๆ ที่ข้างลำคอของนาง
ซูซางราวกับรู้สึกได้ ขนตางอนบางขยับเล็กน้อย
เซียวเหยียนหยุดการเคลื่อนไหวทันที
จนกว่าเขาจะแน่ใจว่านางไม่ได้ตื่น จึงก้มหน้าลงมองอีกครั้ง
ลำคอของหญิงสาวช่างบางเรียว ราวกับแค่ใช้แรงเพียงเล็กน้อยก็สามารถทิ้งร่องรอยเอาไว้ได้
เซียวเหยียนจ้องมองอยู่นาน ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าตรงนี้มันสะอาดเกินไป
ไม่มีอะไรเลย
ไม่มีร่องรอยที่เป็นของเขา
ความคิดนี้ทำให้แววตาของเขาค่อย ๆ มืดลงทีละน้อย
เขาก้มลงใกล้ ๆ ริมฝีปากเย็นเฉียบแตะที่ข้างลำคอของนางก่อน
ทั้งที่เหมือนเช่นเคย แค่แตะเบา ๆ เท่านั้น
แต่เมื่อได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากตัวซูซาง ความต้องการที่เขากดเอาไว้ก็พุ่งพล่านขึ้นมาทันที