"งั้นก็ช่างเถอะ"
ซูซางเอนตัวกลับไปพิงเขา ท่าทางเรียบเฉย
"อีกอย่าง พวกเขาก็ไม่ได้พูดผิดทั้งหมด"
สีหน้าฉินเซ่อขมวดมุ่น
"ผิดตรงไหน?"
"ฉันเป็นแฟนเธอ"
"..."
"แล้วก็เป็นลูกสาวตระกูลซูจริงๆ"
"..."
"ถ่ายหนังเรื่องแรกก็ได้เล่นนางเอกของเธอ"
สีหน้าฉินเซ่อถมึงทึงลง
"นั่นก็เพราะว่าเธอมีฝีมือ"
"นั่นก็เพราะว่าเธอมีฝีมือ"
"นั่นก็เพราะว่าเธอมีฝีมือ"
"นั่นก็เพราะว่าเธอมีฝีมือ"
"นั่นก็เพราะว่าเธอมีฝีมือ"
"นั่นก็เพราะว่าเธอมีฝีมือ"
"นั่นก็เพราะว่าเธอมีฝีมือ"
ซูซางยิ้ม "ฉันรู้"
นางเงยหน้ามองเขา
"ฉันเลยไม่โกรธ"
"อาฉื่อ เธอรีบอะไร?"
ฉินเซ่อเงียบ
นานทีเขาก็พูดเสียงเบา "ฉันไม่ชอบให้ใครพูดถึงเธอ"
"ชมฉันก็ไม่ชอบ?"
"..."
ซูซางกวาดตามองส่วนคอมเมนต์
บังเอิญเห็นกระทู้หนึ่งพอดี
[ไม่พูดเรื่องฝีมือ แค่เห็นหน้านางฉันก็ยอมแล้ว ฉินเซ่อมีวาสนาดีจริงๆ]
นางอ่านจบแล้วหันไปมองฉินเซ่อ
"คนนี้เขาชมฉันอยู่นะ"
ฉินเซ่อทำหน้านิ่ง "อืม"
"แล้วทำไมเธอยังไม่ดีใจอีก?"
"เขาพูดเพิ่มสี่คำท้าย"
"สี่คำอะไร?"
"มีวาสนาดีจริงๆ"
"..."
ฉินเซ่อหน้านิ่ง "เขาพูดจาไม่สุภาพ"
ซูซางกลั้นหัวเราะไม่อยู่ หัวเราะออกมาทันที
ฉินเซ่อมองนาง "เธอยังหัวเราะอีก?"
"อาฉื่อ"
นางยื่นมือกอดคอเขา ยิ้มจนหางตางอน
"เธอนี่มันขี้อิจฉาจริงๆ"
ฉินเซ่อไม่เถียง กลับกอดนางแน่นขึ้น
"อืม"
"ยอมรับแล้ว?"
"ฉันยอมรับมาตลอด"
เขาก้มลงกระซิบข้างหูนาง เสียงเบาลงมาก
"ฉันไม่ชอบให้ใครมองเธอ"
"แฟนคลับก็ไม่ได้"
ซูซางยิ้มลึกขึ้น
"แล้วหนังเข้าฉายทีหลังจะทำยังไง?"
ฉินเซ่อเงียบไปสองวิ เหมือนโดนถามจนอึ้งจริงๆ
แววตาเขาค่อยๆ คล้ำลง
ซูซางเห็นท่าไม่ดี รีบยื่นมือไปปิดตาเขา
"หยุด"
"..."
"ห้ามคิดเรื่องไร้สาระพวกนั้นอีก"
ฉินเซ่อจับข้อมือนางแล้วค่อยๆ ดึงลง
"ฉันแค่เสียดาย"