ตอนนี้จางเจียหนานไม่รู้เลยว่าในห้องไลฟ์ของเขา ทุกคนตื่นเต้นกันจนแทบบ้า
จำนวนคนดูในห้องไลฟ์พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว! เหล่าแฟนคลับพากันกลายเป็นแฟนตัวยงของเขา
และจำนวนคนดูในห้องไลฟ์ก็ทะลุไปถึงตัวเลขที่น่าตกใจถึงแปดหมื่นคน!
ซูชิงฉานที่รอดตายหวุดหวิด อดไม่ได้ที่จะโผเข้ากอดจางเจียหนานที่ยังคงท่าทีสงบนิ่ง เธอรู้ดีว่าจางเจียหนานไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน!
ตอนนี้ แววตาที่เธอมองจางเจียหนานก็เปลี่ยนไป
ต้าไป๋ที่รอดตายหวุดหวิด ก็ตื่นเต้นวิ่งไปวิ่งมา หางแกว่งเป็นพัดลมเลยทีเดียว
"เอาละ เพื่อน ๆ ผมต้องปิดไลฟ์แล้ว พรุ่งนี้เจอกันนะ!"
จางเจียหนานไม่มีแรงจะไลฟ์ต่อแล้ว เขาไม่ได้แม้แต่จะดูคอมเมนต์หรือจำนวนคนดูในห้องไลฟ์ ก็รีบปิดห้องไลฟ์ลง
ไม่นาน ทั้งสองคนกับหมาหนึ่งตัวก็กลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย ระหว่างที่ซูชิงฉานเปลี่ยนเสื้อผ้า จางเจียหนานสังเกตเห็นข้อความที่ยังไม่ได้อ่านเด้งขึ้นมาในมือถือของเธอ กวาดตามอง เห็นว่าเป็นประกาศด่วนจากสถาบันวิจัยแห่งหนึ่งในเมืองเอก
จางเจียหนานไม่ได้สนใจ เดินไปที่ห้องครัวเพื่อต้มน้ำขิง
ไม่นานซูชิงฉานก็เปลี่ยนเสื้อผ้าออกมา ใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมให้แห้ง ท่าทางแบบนั้นมองแล้วทำให้จางเจียหนานปากแห้งคอแห้ง ไม่กล้ามองเยอะเลยหันหลังไป
น้ำขิงต้มเสร็จ จางเจียหนานรินใส่ถ้วยสามใบ ทั้งสองคนกับหมาหนึ่งตัวถ้วยละใบ
ซูชิงฉานถือถ้วยน้ำขิงดื่มไปครึ่งถ้วย สีหน้าค่อย ๆ เปลี่ยนจากซีดเซียวกลับมาเป็นสีปกติ
แสงไฟในห้องนั่งเล่นเป็นสีเหลืองนวลอบอุ่น ต้าไป๋นอนหมอบบนพื้นระหว่างคนทั้งสอง วางคางบนหลังเท้าซูชิงฉาน หนังตาหรี่ลงครึ่งหนึ่ง เป็นพัก ๆ ก็เอียงหางมากวาดขากางเกงของจางเจียหนาน
จางเจียหนานอาบน้ำเสร็จก็มานั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม ตอนนี้เขาก็เปลี่ยนเป็นชุดแห้งผ้าสะอาดแล้ว ทั้งคนดูยังมีพลังดี
"คุณนักวิจัยซู... คุณ... ยังหนาวอยู่ไหม?" เขาอดถามไม่ได้
ซูชิงฉานส่ายหน้า วางถ้วยลงบนโต๊ะน้ำชา มือทั้งสองข้างยังเป็นนิสัยกำแน่น ปลายนิ้วซีดขาวเล็กน้อย