"นี่หมายความว่าอย่างไร?"
เซี่ยจืออันมองดูแถบผ้า รู้สึกฉงน
"หมายความว่าตรงนี้ขุดหลุมพรางไว้ ใช้เตือนและทำเครื่องหมาย เช่นนี้หากมีผู้ใดผ่านมา ก็จะรู้ว่าที่นี่มีเจ้าของ มิกล้าแตะต้องง่าย ๆ"
"ทำเช่นนี้ก็ได้หรือ!"
เซี่ยจืออันคิดในใจ ดูท่าตนยังรู้น้อยนัก
ผู้คนกลุ่มหนึ่งเดินลงเขาอย่างเบิกบาน วันนี้จับหมูป่าได้ตัวหนึ่ง ต้องรีบเชือดเสียแต่เนิ่น ๆ ก่อนฟ้าจะมืดค่ำ ขนไปขายที่หมู่บ้าน
อากาศร้อนนัก เนื้อหมูป่าเก็บรักษาได้ยากที่สุด แม้หลินซีจะมีมิติ ทว่าหมูป่าตัวใหญ่ปานนั้น ก็แบ่งให้ชาวบ้านได้ลิ้มรสเนื้อบ้าง
เยี่ยจือชิวแบกหมูป่าตรงไปริมแม่น้ำไม่ไกลจากประตูโรงเย็บปัก ใกล้หมู่บ้านมาก
เหล่าซื่อกลับบ้านไปหยิบมีด หลินซีให้อ๋างไห่ต้มน้ำเดือดสองหม้อ เตรียมไว้ลวกขนและเชือดหมู
คิดจะทำอาหารเลี้ยงชาวบ้าน หลินซีจึงตั้งหม้อเหล็กใบใหญ่ใต้ต้นหลิวเฒ่าข้าง ๆ
ให้หลี่ชุ่ยอวิ๋นกลับบ้านไปเก็บผักสด นำแป้งมันสำปะหลังมาด้วย
เยี่ยจือซ่วงไปเรียกภรรยาผู้ใหญ่บ้าน ท่านอาอาเหวินมา
"ท่านอา ท่านมาแล้วหรือ พอดีข้าตั้งหม้อเสร็จ อีกครู่ทำต้มเนื้อหมูรวมมิตรคงต้องลำบากท่านแล้ว"
หลินซีเห็นภรรยาผู้ใหญ่บ้านเดินมา รีบเข้าหา กล่าวพลางยิ้ม
"เด็ก ๆ พวกนี้ ช่างเกรงใจนัก พวกเจ้าลำบากล่าหมูป่ามาได้ยังนึกแบ่งให้คนในหมู่บ้านกิน"
ภรรยาเยี่ยเหวินมองหลินซีด้วยความปลาบปลื้ม เด็กพวกนี้จิตใจดีเหลือเกิน