หลายวันหลังจากฝนกระหน่ำ อากาศก็กลับมาร้อนระอุเช่นเดิม
เยี่ยจือชิวกับพวกอีกสามคนตื่นแต่ฟ้ายังไม่สาง ขุดคูระบายน้ำแปลงผักหน้าลาน ไขน้ำเข้ารดในนา
ยามกลางวันนั้นอากาศร้อนจัด รดน้ำไปก็ไร้ประโยชน์ ต้องรอรุ่งเช้าตะวันยังไม่ขึ้น หรือยามเย็นตะวันลับภูผาเท่านั้น
ผักและธัญพืชในดินจะขาดน้ำมิได้ เช่นนั้นพวกเขาสี่คนจึงตื่นเช้าออกมารดน้ำ
หลินซีทำอาหารเช้าอยู่ที่บ้าน
โจ๊กข้าวขาวหม้อหนึ่ง พร้อมด้วยแตงกวาดองและพริกดองอีกจาน
เสิร์ฟพร้อมหวอหวอแป้งหยาบหนึ่งเข่ง เป็นมื้อเช้าง่าย ๆ
ยามเที่ยงพวกเขาจะกินกันบนภูเขา หลินซีจึงเตรียมหม้อดินเผาทรายกับหม้อเหล็กใบใหญ่ขึ้นอีกหน่อยเก็บไว้ในมิติ
นอกจากนี้ยังตระเตรียมหน่อไม้แห้ง เนื้อแดดเดียว ไส้กรอก และอ่างตะเกียบอีกด้วย
กระทั่งเสื่อฟางยังเพิ่มอีกสองผืน หากยามเที่ยงอากาศร้อนจัดจะได้หาที่ร่มเย็นนอนพักกลางวัน รอให้ยามเย็นตะวันใกล้ตกค่อยกลับ
เตรียมใกล้เสร็จแล้ว เยี่ยจือชิวกับพวกก็รดน้ำเสร็จกลับมาด้วย
"บุตรสะใภ้ เจ้ากำลังทำอะไรอยู่?"
เยี่ยจือชิวก้าวเข้ามาเห็นหลินซียืนนิ่งไม่ไหวติง ไม่รู้ว่าเธอกำลังทำอะไร
"อ้อ ไม่มีอะไร! แค่ทบทวนดูว่ามีอะไรที่ยังไม่ได้หยิบไปบ้าง"
วันนี้นางตั้งใจพาเสี่ยวเจวียน เยี่ยซวง หวังจือ หวังมั่น พวกเธออีกหลายคนขึ้นไปเที่ยวบนภูเขา จึงเตรียมของมากหน่อย
"ก็แค่ขึ้นไปภูเขา ต้องเตรียมเยอะถึงเพียงนั้นเลยหรือ?"