กับแกล้มเย็นสี่อย่าง ได้แก่ ยำเห็ดหูหนู หน่อไม้แห้งราดซอสน้ำมัน ผักกูดหมาล่า และยำไก่ฉีก
อาหารร้อนคือ กระต่ายตุ๋นเกาลัดน้ำแดง และหมูป่าตุ๋นหัวไชเท้า
กระต่ายป่าเป็นของที่เหล่าซื่อกับเหล่าอู่ขึ้นเขาไปล่ามาเมื่อสองวันก่อน ส่วนหมูป่าเป็นของที่หลินซีหมักดองเก็บไว้แต่ก่อนหน้านี้
"อย่ามองว่าเป็นกับข้าวที่พวกเรากินกันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน พอผ่านมือหลานสาวหลินซีผู้นี้เข้า รสชาติก็ผิดแผกไปทันที"
บรรดาท่านอาพูดพลางคีบเข้าปากคำโตพลางเอ่ยชม
หลินซีรู้สึกขวยเขินเล็กน้อย กล่าวว่า "ท่านอา ท่านป้า อย่าเพิ่งชมกันเลยเจ้าค่ะ หาใช่ข้าทำเองผู้เดียวไม่ ยังมีจือชิวและจือซ่งพี่น้องเขาสามคนช่วยกันทำด้วย!"
นับแต่สร้างเรือนเสร็จ ทุกคนก็ปรึกษาหารือกันแล้วว่า ต่อไปนี้หน้าที่ทำอาหารจะไม่ใช่ของหลินซีผู้เดียวอีกต่อไป ทุกคนต้องหมุนเวียนกันทำ
ใครทำไม่เป็นก็ต้องเรียน หลินซีรับหน้าที่สอนพวกเขาทั้งหลาย
เสื้อผ้าซักเอง งานบ้านทำร่วมกัน
หาเงินมาได้ก็แบ่งเท่าเทียม ไม่ข่มเหงผู้ใดในบ้าน
"โอ้ จือชิวกับน้องชายอีกสองคนทำอาหารเป็นด้วยหรือ?"
"ข้ายังนึกว่าพวกเขารู้แต่การล่าสัตว์เสียอีก ไม่คิดว่าทำอาหารจะอร่อยถึงเพียงนี้ หากสตรีบ้านใดได้แต่งกับเหล่าซื่อและเหล่าอู่ ก็มิร่วงหล่นลงในรังแห่งวาสนาหรอกหรือ!" ภรรยาหลายคนเอ่ยแซวอยู่ข้าง ๆ
หลินซีแย้มยิ้ม "ท่านอาทั้งหลายโปรดสอดส่องหาสาวที่เหมาะสมแก่สี่ตี้และห้าตี้ของข้าด้วยเถิด ดูว่าบ้านใครมีบุตรสาวเหมาะสม แนะนำแก่พี่น้องข้าที! อ้อ ยังมีท่านพี่ใหญ่ของข้าด้วยอีกผู้หนึ่ง"
"ฮ่า ๆ ๆ ว่าไปแล้วว่ากันได้!"
"เรื่องนี้ข้าต้องเพ่งพินิจให้ดี บางทีครานั้นอาจได้ลิ้มหัวปลาโตเสียด้วย!"